Archive for the ‘[V]-writing’ Category

រឿង​ខ្លី “សំណព្វចិត្ត”

Thursday, January 28th, 2010

មិនមែន ជារឿងដែលខ្ញុំតែងដោយខ្លួនឯងទេ តែជារឿងដែលខ្ញុំបានអាន ជារឿងដែលនិពន្ធប្រើសិល្បវិធី​តែងដែលខ្ញុំចូលចិត្ត គឺជារឿងខ្លី ហើយអ្នកនិពន្ធប្រើវិធីសាស្ត្រ ឬសិល្បវិធីមួយបែបក្នុងការនិពន្ធរឿងខ្លី ដែលឲ្យអ្នកអានជាប់ចិត្ត មិនងាយនឹងបំភ្លេចបាន (បើទោះជាលួចជេរអ្នកនិពន្ធបន្តិចក៏ដោយចុះ) ។ សិល្បវិធីដែលថានោះ ខ្ញុំនឹងបកស្រាយនៅខាងចុងសាច់រឿង ។

.

សុំដំណាលរឿងបែបសង្ខេបៗ គឺរឿងដើមរបស់គេនោះខ្លីណាស់ទៅហើយ តែខ្ញុំមិនចង់ធ្វើការបកប្រែទេ គឺយកមកដំណាលបន្តចុះ ដោយព្យាយាមរក្សាសាច់រឿងឲ្យបានល្អបំផុតតាមដែលសមត្ថភាពអាចធ្វើ ទៅរួច ។

..

.

រឿងដំណាលថា ក ជានិសិ្សតនៃសាកលវិទ្យាល័យមួយនៅទីក្រុងធំ ។ ក ចេញមកពីគ្រួសារដែលមានវបត្តិផ្ទៃក្នុង គឺខ្វះភាពកក់ក្តៅ ព្រោះឪពុកម្តាយគេបានលែងលះគ្នា ហើយបានបោះបង់រូបគេឲ្យអណ្តែតត្រសែត តស៊ូនឹងជីវិតដើម្បីបានរៀនសូត្រ តែម្នាក់ឯង ។

..

..

ដូច្នេះលុយកាក់ ក រៀនសូត្រ ឬក៏ចាយវាយសម្រាប់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ គឺបានមកពីការងារថែមក្រៅម៉ោងរៀនរបស់គេ ។ ការងារនោះគឺជាអ្នកធ្វើសសៃនៅក្នុងហាងស្ប៉ាដ៏ល្បីមួយ ។ ដោយរូបរាងមុខមាត់របស់គេចាត់ទុកបានថា «សង្ហា» ក បានក្លាយជាបុគ្គលិកលេចធ្លោម្នាក់នៅក្នុងហាង ហើយមានម៉ូយមកប្រើសេវារបស់គេមិនដាច់ រហូតធ្វើឲ្យគេគេចសាលាជាប្រចាំ ។

..

..

តែនិយាយបើរំពឹងតែពីលុយដែលបានពីការងារក្នុងហាង ក ពិតជាមិនអាចប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់ហូរហៀរដូចអ្វីដែលគេធ្វើសព្វថ្ងៃនោះទេ ។ គឺក្រៅពីការងារក្នុងហាងហើយ គេនៅទទួលការងារក្រៅទៀត គឺសេវាកម្មពិសេសសម្រាប់ភ្ញៀវមួយចំនួនដែលត្រូវការរូបគេ (ហេហេហេ ខ្ជិលកាច់កុងច្រើន សេវាកម្មផ្លូវភេទ) ។ មិត្តជិតស្និតមួយចំនួនបានដឹងរឿងនេះ  តែគេហាក់អាចទទួលយកបាន ព្រោះយល់ថាក៏ធ្វើដើម្បីរៀនសូត្រ ។

..

..

..

យប់មួយបន្ទាប់ពីចប់ការងារបម្រើភ្ញៀវក្រៅហាង ក កំពុងចាកចេញពីបន្ទប់សណ្ឋាគារ គេបានទទួលទូរស័ព្ទមួយ ។ (more…)

bye 2009 & hi 2010

Sunday, January 3rd, 2010

ពេល​វេលា​ពីមួយ​វិនាទីទៅ​មួយវិនាទី​ រឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​បាន​កើត​ឡើង​ លើ​មនុស្ស​យើង​ម្នាក់ៗ​ផ្សេង​ៗគ្នា ហើយ​បើសរុប​ទៅជា​មួយនាទី មួយ​ម៉ោង មួយ​ថ្ងី មួយ​អាទិត្យ មួយ​ខែ និង​មួយ​ឆ្នាំ​ ខ្ញុំ​ជឿថា​គ្មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់ចាំ​អស់​ទេ ថា​មាន​រឿង​អីខ្លះ​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គេ ។ មាន​តែ​រឿង​ដែល​សំខាន់ៗ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​វា​ដិត​នៅជាប់ក្នុង​ការចងចាំរបស់យើង ។​​ ពិសេស​ជាង​នេះ​ទៅទៀត មនុស្ស​យើងគឺ​តែងតែទទួលបាននូវ​អ្វី​ដែល​ផ្ទុយ​ពីការចង់បាន​របស់ខ្លួន ដូចជា​រឿងដែល​កើតឡើង​មួយ​រយៈពេល​ពីមួយ​វិនាទីទៅមួយវិនាទីអញ្ចឹងដែរ មាន​រឿងខ្លះ​យើង​ប្រាថ្នា​ចង់​ឲ្យ​ភ្លេច តែ​វា​ត្រឡប់ទៅជាចាំមិន​ព្រម​ភ្លេច ហើយមាន​រឿង​ខ្លួន​យើង​ចង់ចាំ (ជាពិសេស​រឿង​មើល​មេរៀន ហេហេហេ) វា​បែរជា​ភ្លេច​ងាយ​ជាង​ស្អីទៅទៀត ។

ខ្លួន​ខ្ញុំ​ក៏អញ្ចឹង​ រយៈពេល​ ៣៦៥ថ្ងៃ​កន្លង​ទៅ​ថ្មី​ៗ ឬ​ហៅជាភាសាមួយទៀតថា​ ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅនេះ មាន​រឿងជាច្រើន​កើត​ឡើង​ក្នុងជីវិត ដោយមិន​បាច់​រ៉ាយរ៉ាប់ទេគឺ​វា​មាន​ទាំង​ពីរ​ប្រភេទហ្នឹងគឺ ល្អ នឹង​អាក្រក់ ។ តែសរុប​ឲ្យ​ខ្លីខ្ញុំ​ថា មាន​រឿង​ល្អ​កើត​ឡើង​ច្រើនជាង​រឿងអាក្រក់ ក្នុង​នោះមាន​ជាអាទិដូចជា បញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ​ដែលខ្ញុំ​រៀន​អស់ពេល ៦​ឆ្នាំហើយ​ដោយ​ត្រដាបត្រដួស … មាន​មនុស្ស​ថ្មីៗ​(មិត្ត)​ ដើរ​ចូល​មកក្នុង​ជីវិត​ខ្ញុំ​ ចាត់​ទុក​ថា​ជារឿង​ល្អ ព្រោះវា​អ្វី​ដែរ​យើង​មិន​អាច​កាត់ផ្តាច់បាន​គឺ​សង្គម នៅពេល​ណា​យើង​ពង្រីក​សង្គម​យើងឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ធំ ខ្ញុំ​ថា​គុណសម្បត្តិ​មាន​ច្រើនជាង​គុណវិបត្តិ ជាពិសេសសម្រាប់មនុស្ស​ដែល​រាប់អាន​មនុស្ស​យ៉ាប់ដូចជាខ្ញុំ ។ មា​ន​រឿង​ជាច្រើន​ដែល​កើត​ឡើង ហើយ​ខ្ញុំ​ប្រាថ្នា​ថា ហ្នឹង​ព្យាយាម​ធ្វើ​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​ដើម្បីឲ្យ​វា​ថិត​នៅ​ក្នុង​ការចងចាំ​របស់ខ្ញុំ​ជា​រឿង​រហូត តាម​រយៈការកត់​ត្រា ។ល។ ឆ្លង​កាត់មេរៀន​ជីវិតរយៈពេល ៣៦៥ថ្ងៃកន្លងមក​នេះ ខ្ញុំ​រៀនចេះ​បានច្រើន​ណាស់ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​សរុប​ថាឆ្នាំ​កន្លងជាឆ្នាំ​ល្អមួយ​សម្រាប់ខ្ញុំ​ ។

និយាយ​ពី​រឿង​ឆ្លង​ឆ្នាំ ជា​រឿង​ដដែល​ៗ​កើត​ឡើង​ទៀង​ទាត់ តែ​នៅ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​(លោភ)យើង​ត្រេក​ត្រអាល​បានជា​រឿយ! ឆ្នាំ​ណា​ក៏​ដូច​ឆ្នាំ​ណា គិត​ៗ​ទៅ​យប់​ហើយ​ភ្លឺ​ ហើយ​ដល់​ម៉ោង​ដល់​ពេល​វា​ក៏​យប់​វិញ គ្មាន​ឃើញ​អី​ចម្លែក តែមិន​ថា​​ខ្ញុំ​ មិន​ថា​គេ មិន​ដឹង​ជា​ស្អី​ឲ្យ​តែ​យប់​ឆ្លង​ឆ្នាំ​ហ្នឹង ជ្រួល​ច្រាល​មិន​ដេក​មិន​ពួកនឹង​គេ​តែ​ទៅ ។

ប្លែក​សម្រាប់​ឆ្នាំ​នេះគឺ​ខ្ញុំ​ខាន​រាប់​ថយ​ក្រោយ​ឆ្លង​ឆ្នាំ​តែប៉ុណ្ណឹង​ឯង គិត​ថា​ដេក​អាន​សៀវ​ភៅ​លេង​ៗទម្រាំ​ដល់​ម៉ោង​សឹម​ទៅ​រាប់​ថយ​ក្រោយ លា​ឆ្នាំ​ចាស់​ហើយ​ទទួល​សាទរ​ឆ្នាំ​ថ្មី​តាម​កម្មវិធី​ប៉ុស្តិ៍ទូរទស្សន៍ តែមាន​ឯង​ណា មិន​ជក់​រឿង​ពេកអាន​ឡើង​ហួស​ឆ្នាំ មើល​មក​នាឡិកា​ក្បាល​ដំណេក​ ចូល​ហួស ៧ នាទី​បាត់ទៅ​ហើយ!

ហេហេហេ ខ្ញុំ​ទៅអីបាន​អូស​ពេល​វេលា​ឲ្យ​ដើរ​ថយ​ក្រោយ​មិន​ក៏មិន​កើត មាន​តែ​គិត​ពី​រឿង​ល្អៗ​វិញទៅ គិត​ថា​ឆ្នាំ​នេះ​ចំណេញ​ហើយ​ចូល​តែពីរ​ឆ្នាំ​បាន​ហើយ ព្រោះ​ជាធម្មតា​ខ្មែរ​យើង​មួយ​ឆ្នាំៗ​ចូល​បីដង​ឯណោះ ហើយ​ខ្ញុំ​ខាន​មួយ នៅ​សល់ពីរ​ ហេហេហេ ចូល​តិច​ក៏​ល្អមិន​សូវ​ចាស់ ។

ផែន​ការ​ជីវិត​សម្រាប់​ឆ្នាំ​ថ្មីមាន​អី​ខ្លះ? ខ្ញុំ​ថា​យើង​គ្រប់​គ្នា​តែមាន​ផែន​ការជីវិត តែ​គ្រាន់​តែជា​គម្រោង បើ​វា​មិន​បាន​សម្រេច​ទៅ​តាម​អ្វី​គ្រោង​ទុក​ទាំង​ស្រុង​ក៏​ ការដែលមាន​គម្រោង​ខ្ញុំ​គិត​ថា​វា​ប្រសើរជាង​គ្មាន​ដែរ​ វា​ប្រៀប​ដូចជា​យើង​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ ហោច​ណាស់​ក៏​យើង​ដឹង​​ថា​គោល​ដៅ​ទៅណា មិន​ដឹង​ម៉េច​នឹង​ស្មាន​បរិមាណ​សាំង​ត្រូវ វីវរ​អស់សាំង​កណ្តាល​ផ្លូវ​វា​ក្លាយ​ជា​រឿង​យ៉ាប់ តែបើចែដន្យ​ម៉ាស៊ីន​ខូចទៅមុខ​មិនបាន ឬ​សាំ​អស់​ព្រោះ​ស្ទះ​ផ្លូវ ដែល​ទាំង​នេះ​សុទ្ធ​សឹងជា​ហេតុ​កើត​ដោយមិ​នបាន​ដឹងជាមុន វា​ជារឿង​ផ្សេង ដែលអាច​ចាត់​ទុក​ថា​ឧបសគ្គ​នៃ​គម្រោង​ការជីវិត​ ។

ឆ្នាំ​ថ្មីនេះមាន​រឿង​ជាច្រើន​ចង់​ធ្វើ ហើយ​ចាប់អនុវត្តិអាទិភាព ឬ​ភាព​ចាំបាច់តែខ្ញុំ​ជា​អ្នក​កំណត់​ឡើង​ដោយ​ខ្លួនឯង ។ គេឧស្សាហ៍និយាយ​ថា​ ឆ្នាំ​ថ្មី​អ្វី​ៗ​ក៏ថ្មី  ហេហេហេ ខ្ញុំ​ថាមិន​អញ្ចឹង​ទេ បើ​អាប់ដេត​ថ្មី​ប្រហែលជា​អាច​ទទួល​យក​បាន ហោច​ណាស់​ក៏​យើង​ម្នាក់ ដែលមិន​ថ្មីគឺ​នៅ​ជា​ខ្លួន​យើងដដែលណឹងឯង ។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ឆ្នាំ​ថ្មី​ផែន​ការថ្មី​អាច​មាន​ខ្លះ តែផែន​ការ​ចាស់​ (ដែល​មិន​ទាន់បាន​សម្រេច) ក៏​នៅ​តែបន្ត​អនុវត្ត​ទៅមុខ អាច​ប្រហែលជាមាន​យុទ្ធសាស្ត្រ​ខ្លះ​ត្រូវ​ផ្លាស់ប្តូរ ឬបន្ទាន់សម័យ ។ល។ តែទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏នៅ​តែ​អះអាង​ជា​និច្ច​ថាមិន​អាចទៅ​ជាថ្មី​ទាំង​ស្រុងនោះទេ ។

ខាង​លើ​លើក​ពី​អនាគត​កាល​ហើយ ចូល​ដល់​ “អតីតកាល” ម្តង សួរ​ថា​តើហ៍​ត្រូវ​ចាត់ការយ៉ាងម៉េចជាមួយ​វា? មិន​ពិបាក តែក៏មិន​ស្រួល​ដែរ ភាគ​ច្រើនគេ​និយាយ​ថា ចាត់ទុក​អតីតកាល​ឲ្យ​ជា​មេរៀន​សម្រាប់​បច្ចុប្បន្នកាល និង​រៀប​គម្រោង​សម្រាប់អនាគត ហើយ​ការ​ដែល​ដើរមក​ជាន់ចំ​ស្មាម​កំហុស​ដែល​ធ្លាប់​ករឡើង​ហើយ​ក្នុងអតិតកាល​ជា​រឿងដែល​មិន​គួរ​ឲ្យ​កើត​មាន​ឡើង​ឡើយ អានេះ​ហើយ​ទើប​ជា​រឿង​លំបាក​ ព្រោះជា​រឿយ​ៗ​ការខុស​ឆ្គង​តែតែកើត​មាន​ឡើង ហើយ​មាន​រឿងជាច្រើន​ខុស​ហើយ​ខុស​ទៀត ។

តែសម្រាប់ខ្ញុំ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​លួង​លោ​ម​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​បាន​នោះគឺ បច្ចុប្បន្ន​កាល​របស់ខ្ញុំ រាល់ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ធ្វីមួយ ខ្ញុំ​មិន​សូវជា​ស្តាយ​ក្រោយ​នឹង​ទង្វើរ​របស់ខ្ញុំ​ឡើយ  ព្រោះ​ខ្ញុំ​តែងធ្វើ​ចិត្ត​ទទួល​យក​លទ្ធផល​របស់​ខ្លួន​ជានិច្ច មិន​ថា​ល្អ ឬអាក្រក់ទេ ។

ផ្លូវ​បួស

Sunday, December 20th, 2009

ធ្លាប់​ឃើញ​ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច​ ចុះកិច្ច​សន្យា​ជាមួយ​ក្រុម​ហ៊ុន​មួយ​រឿង​ ការសាងសង់​រថភ្លើងអាកាសនៅ​ភ្នំពេញ  ហើយ​បើ​តាម​ចាំបាន​គម្រោង​នេះ នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ដំណើរ​ការ​នៅ​ឆ្នាំ ២០១៤ (មិនមែន​ផ្តើម​ប្រើ​ប្រាស់ទេគឺ​ផ្តើម​សាងសង់) បច្ចុប្បន្នកាល​ប្រហែល​គេ​កំពុង​សិក្សា​លម្អិត …

សេវា​​ជឹកជញ្ជូន​សាធារណៈដូចជា​ពិបាក​ធ្វើ​បន្តិច​នៅ​ភ្នំពេញ កាល​ពីឡាន​ក្រុង​នោះ​បរាជ័យ​ម្តងទៅហើយ… វាមាន​កត្តា​ច្រើន​ណាស់​ តែ​ក្នុងនោះ​ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​មួយ គឺ​”ចិញ្ចើម​ផ្លូវ” ដែលជាចំណែក​មួយ​ជម្រុញ​ឲ្យ​រឿង​នេះ​អាន​ឈាន​ទៅ​មុខ​បាន ។ តាម​បទពិសោធន៍កន្លងដែល​ធ្លាប់​បាន​ទៅ​ឃើញ​ស្រុក​គេដែល​ធ្វើ​រឿង​នេះ​បាន គឺ​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ចិញ្ចើម​ថ្នល់ដែល​អាច​ឲ្យ​អ្នក​ដំណើរ​ដើរ​បាន ព្រោះឡាន​ក្រុង​ក្តី រទេះ​ភ្លើង​ក្តី វា​មិនអាច​ជូន​អ្នក​ដំណើរ​គ្រប់​គ្នា​ទៅ​ដល់​មុខ​ផ្ទះគេ​ទេ ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​ដើរ​បន្ត​ពី​ចំណត​ឡាន​នោះ​ទៅ​ផ្ទះ ។

“ផ្ឡូវ​បួស” (និយមន័យ៖ ផ្លូវ​ត្រូវបាន​គេ​កោចិញ្ចើម​អស់ ដូចលោក​សង្ឃង «ប្អូន​ជីដូនមួយ​ខ្ញុំ​មិនដឹង​ជា​ទៅបាន​ពាក្យ​ពីណា តែ​ត្រូវ​ផន់វាមែន»… នៅភ្នំពេញ​ឃើញ​ថា​រឿង​នេះ​ដោះ​ស្រាយ​ពិបាកបន្តិចហើយរឿង​”ផ្ឡូវ​បួស” ដូច​កៀចក​អញ្ចឹង បាន​មួយ​រយៈហើយ​ក៏ត្រឡប់​មក​វិញ បើ​ថា​អ្នក​រក​ស៊ី​ដែល​ដាក់តាំង​របស់​ពេញ​នោះ​ទៅ​ហើយ មុខ​ផ្ទះឯកជន​ភាគច្រើន​សង់​សឹង​មក​ដល់​​ផ្លូវ (ផ្ទះ​ខ្ញុំជា​ដើម គ្រាន់តែ​ថា​ផ្លូវ​តូច​ខាង​ក្នុង​វា​មិន​សូវ​អី (ទុកចិញ្ចើម​ស្ទើរមួយម៉ែត្រ) ហើយ​ប្លង់​កម្មសិទ្ធ​កាត់ចែក​មក​អញ្ចឹង) ។ ឃើញមាន​ផ្ទះ​ខ្លះ​នៅផ្លូវ​ធំៗ មាន​សល់ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​ច្រើន បាន​ធ្វើ​ជា​សួនច្បារនៅលើនោះ​តែម្តង ហើយ​មាន​អ្នក​ណាទៅ​ហ៊ានថា​អី​ បើ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​មានកាច​សឹងអី!

សរុប​ឲ្យ្​ខ្លី ចាំ​មើល​ក្រុម​ហ៊ុនដែល​រៀបចំធ្វើ​រថភ្លើង​អាកាស​នៅ​ភ្នំពេញ​ គេ​ដោះ​ស្រាយ​យ៉ាណាដែរ​រឿង​ហ្នឹង…

ភ្ជាប់​មក​ជាមួយ​ឧទាហរណ៍​ “ផ្លូវ​បួស” បើ​កោរតែចិញ្ចើម​ខាង​គាត់​រកស៊ី​ទៅមិន​ថាទេ គាត់​កោរ​ឆ្លងថ្នល់ម្ខាង​ទៀត ពេល​ខ្លះ​គាត់​ដាក់មក​លើ​ផ្លូវថែមទៀត (មាន​ការចតជា​ប្រចាំ​រ៉ឺម៉ក​ដឹង​អីហ្នឹង) ហើយ​មាន​ពេល​ខ្លះ​កម្មករ​លាប​គ្រឿង​តុទូផ្តៅ​ហ្នឹង​ថែមទៀត ឃើញស្ញើបជំនួស (ធ្វើការទយគូទ​លើ​ផ្លូវ​) ហើយ​បើពេល​ម៉ោង​ស្ទះផ្លូវ​វិញ ថាំចិត្ត​នឹង​ពួក​គាត់មែនទែន… តែមើល​ពួក​គាត់ដូច​មិន​មាន​អារម្មណ៍រងារ​ក្តៅអីជាមួយទេ… បើ​ពោល​ដល់​​សមត្ថកិច្ច​សណ្តាប់ធ្លាប់​ក្រុង​ក៏ហាក់​មើល​មិន​ឃើញ​ទៅទៀត… តែ​បើ​ផ្ទះណា​សាងសង់អី មិន​ទាំងចាក់​ខ្សាច់លើ​ចិញ្ចើម​ថ្នល់​ផង ក៏គាត់​មក​កោសរូសគេដែរ … គាត់​ថា​ខូច​សណ្តាប់ធ្លាប់​ក្រុង…ហេហេហេ!

ប្រលោម​លោកខ្នាត​ខ្លី​ – “យប់​នេះ​កាល​ពី២៧​ឆ្នាំ​មុន​”

Sunday, December 20th, 2009

ទោះ​មិន​ស្គាល់គាត់​ក៏​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់គាត់ដែរ… វា​ដូចជា​សភាវគតិរបស់​​មនុស្ស​យើង​អញ្ចឹង…ទោះ​មិន​ស្គាល់​ក៏​ខ្ញុំ​គោរព​ គាត់​ដែរ… គិត​ទៅ​មនុស្ស​យើង​អញ្ចឹងមែន​ណ៎ មិន​ខុស​ព្រោះ​មិន​បាន​ធ្វើ​ មិន​ធ្វើ​គឺ​មិន​ខុស… ហើយគាត់​រឹត​តែ​គ្មាន​ថ្ងៃ​ធ្វើ​អ្វីខុស​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ក៏​ដូច​អ្នក​ដទៃទៀត​ដែរ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិ​ន​ស្គាល់គាត់ ហើយ​គាត់​ក៏​គ្មាន​ថ្ងៃ​ស្គាល់​ខ្ញុំ​ គឺ​យើង​មិន​ស្គាល់គ្នា … ចុះ​ម៉េច​បាន​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​ពីគាត់​ ព្រោះ​គាត់ជាមនុស្ស​សំខាន់​ក្នុងជីវិត​ខ្ញុំ គ្មាន​គាត់​ក៏​គ្មានខ្ញុំ​ តែ​​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​បើក​ភ្នែក​មើល​លោកនេះ រូបគាត់​បាន​ចាក​ចោល​លោក​នេះ​៦ខែមុន​នោះ​បាត់ទៅហើយ… គាត់គឺ​ … (more…)

ចិត្តពីរ…

Thursday, December 17th, 2009

មនុស្ស​ពីរនាក់ចិត្ត​ពីរ​វា​ជា​រឿង​ធម្មតា ហើយ​មនុស្ស​ម្នាក់ចិត្ត​ពី​រ​ក៏ធម្មតា បើ​វា​ស្ថិត​នៅ​ពេល​វេលា​ពីរផ្សេង​គ្នា ព្រោះ​ចិត្ត​មនុស្ស​យើង​ប្រែ​ប្រួល​តាម​ពេល​វេលា​ តែ​អ្វី​ដែល​ពិបាក​សម្រាប់មនុស្ស​ម្នាក់ចិត្ត​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែមួយឯណេះ​ទេ ។ បើ​ស្រឡាញ់​របស់​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​គេ​ហៅ​ថា​សាវា ឬ​លោភ តែ​បើមាន​ចិត្ត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​ក្នុង​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​នោះ​បាន​ហៅ​ថា​មហា​ពិបាក ។ នឹក​ឃើញ​ដល់បទ​ចម្រៀង​ម៉េង កែវពេជ្ជតាមួយ​បទ ចំណងជើងថា​ “បើ​អូន​ស្នេហ៍បង” មាន​វគ្គ​មួយ​ច្រៀងថា ចិត្ត​មួយ​ហាម​ឃាត់ ចិត្ត​មួយ​តវ៉ា  មាន​ទោស​ប៉ុណ្ណា បើ​ខ្ញុំ​​ស្នេហ៍បង … ជម្រើស​ចុង​ក្រោយ​ប្រសើរ​បំផុត​សម្រាប់​ខ្ញុំមាន​តែបណ្តោយ​ឲ្យ​ពេល​វេលាជាអ្នក​ដោះ​ស្រាយទៅ​ចុះ បើ​ចិត្ត​ណាមួយ​វាខ្លាំង​ជាង វា​ច្បាស់​ជា​ឈ្នះមិន​ខាន… សម្រាប់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​គឺ​ទ្រាំ​តាម​កម្ម​នៃ​មនុស្ស​ចិត្ត​ពីរ​ទៅ… ហេហេហេ (សើច​ចំអក​ព្រហ្មលិខិត​មួយ​សិន ពិបាក​ពេក​សើច​មួយ​ឲ្យ​ធូរ​ពោះ)

ស្តាប់​បទ​ចម្រៀង​លម្ហែមួយ​បទ…

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

«បើ​អូន​ស្នេហ៍បង» ម៉េង កែវពេជ្ជតា

ផ្កាដុះ​លើ​ថ្ម ផ្កា​អ្នក​ក្រក្រី ត្រដរ​ប្រិម​ប្រិយ ល្អ​ឥតមាន​អ្នក​ថែ
ភ្នែក​គេ​ភ្នែកឯង​មើល​មក​ពេល​ណា ជះចេញ​វាចា​ផ្កា​ថ្មឥដ្ឋ​ប្រាក់ ។

ដឹង​ហើយ​ឮ​ហើយ​តែចិត្ត​នៅ​ស្នេហ៍ គេ​ចមិន​រួច​ទេបង​អ្ហើយ​ដូច​ជាប់​ច្រវាក់
ឱ! ស្នេហ៍អើយ​ស្នេហ៍​អ្នក​ជាអន្ទាក់ ទាញ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ធ្លាក់​រណ្តៅ​លោកិយ៍ ។

តើ​ប្រុស​ដឹងទេ​ថា​អូន​ស្នេហ៍បង? អូន​​ប្រឹង​បន់ផ្សង​ឲ្យ​ជួប​ទ្រូង​ថ្លៃ
ទោះអស់សង្ឃឹម​ដូច​មេឃ​និង​ដី ចិត្ត​ខំ​ស្រមៃ​ដល់​ថ្ងៃ​រៀប​ការ ។

ពិបាក​ម៉្លេះ​ទេ ស្នេហ៍គ្មានចម្លើយ បើបង​ដឹង​ហើយ បង​អើយ​សើច​យំ​ឬយ៉ាងណា?
ចិត្តមួយ​ហាម​ឃាត់ ចិត្ត​មួយ​តវ៉ា មាន​ទោសប៉ុណ្ណា បើ​ខ្ញុំ​ស្នេហ៍បង

today’ shots “Apsara – Angkor #1″

Friday, May 8th, 2009

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

អប្សរា​សក់​ខ្មៅ – សុង សេង​ហ៊ន

អលង្ការ​ច្រើន ស្រដៀង​ហ្នឹង​សម្លៀក​បំពាក់​សម្រាប់​របាំអប្សរា

អលង្ការ ច្រើន ស្រដៀង ហ្នឹង សម្លៀក បំពាក់ សម្រាប់ របាំអប្សរា

នាង​អប្សរ​ចង្កា​ព្រែក

នាង អប្សរ ចង្កា ព្រែក

ម៉ូត​សក់​ប្លែក​ ហើយ​សំខាន់មើល​ទៅ​ដូចមាន​ពាក់អាវ​ទ្រនាប់

ម៉ូត សក់ ប្លែក ហើយ សំខាន់មើល ទៅ ដូចមាន ពាក់អាវ ទ្រនាប់

មុខ​ដូច​មិន​មែន​ខ្មែរ សង្ស័យ​កាត់​ចិន​

មុខ ដូច មិន មែន ខ្មែរ សង្ស័យ កាត់ ចិន

​ច្រមុះ​ស្រួច​ស្អាត

ច្រមុះ ស្រួច ស្អាត

អលង្ការ​ច្រើន ស្រដៀង​ហ្នឹង​សម្លៀក​បំពាក់​សម្រាប់​របាំអប្សរា

អលង្ការ ច្រើន ស្រដៀង ហ្នឹង សម្លៀក បំពាក់ សម្រាប់ របាំអប្សរា

ស្ទីល​ឈរ​ដាក់​ក្រពាត់ដៃ

ស្ទីល ឈរ ដាក់ ក្រពាត់ដៃ

ស្ទីល​ឈរ​ដាក់​ដៃ​លើ​ស្មារ

ស្ទីល ឈរ ដាក់ ដៃ លើ ស្មារ

ម៉ូត​សក់​ប្លែក

ម៉ូត សក់ ប្លែក

ម្កុដ​ខ្ពស់

ម្កុដ ខ្ពស់

ចង្កាព្រែល

កៀក កគ្នា... (ហ្អេរអាពួក ម៉ាក ហេហេហេ)

មុខ​ស្អាត ញញឹម​ស្រស់

មុខ ស្អាត ញញឹម ស្រស់

មួដ​សក់​ប្លែក

មួដ សក់ ប្លែក

នាង​អប្សរ​នេះ​សង្ស័យ​កូន​កាត់ចិនដែរ

នាង អប្សរ នេះ សង្ស័យ កូន កាត់ចិនដែរ

Fake Fact!

Wednesday, April 22nd, 2009

ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ…

ខ្ញុំ​ធ្លាប់​មើល​កុន​មួយ​រឿង ចំណង​ជើង​ថា “Memory” អ្នក​និពន្ធ​បាន​លើក​ឃ្លា​ប្រយោគ​ចុង​ក្រោយ​រឿង​ថា “មាន​អ្នក​ចិត្ត​សាស្ត្រ​ម្នាក់​បានលើក​ឡើងថា ការពិត​ មាន​ពីរ​ប្រភេទ ប្រភេទ​ទីមួយ​ជា​ការពិត ពិត​ប្រាកដ ចំណែក​ការពិត​មួយ​ទៀត​ជា​ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ” សួរ​ថា​​បើ​វា​កន្លែង​ក្លាយ​ ហេតុ​អ្វី​បានជា​យើង​ហៅ​វា​ថា​ជា​ការពិត? ដែល​ហៅ​ថា ការពិត ​ព្រោះ​វា​​ជា​ការពិត​សម្រាប់​បុគ្គល​រូប​ណា​ ដែល​ទទួល​ស្គាល់ថា​វា​ជា​ការពិត ។ ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ​នេះ ជា​ការពិត​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​បំផុត និងមាន​គុណវិបត្តិ​មហិមា។  ​បើ​វា​ក្លែង​ក្លាយ​ ហេតុ​អ្វី​គេ​ទទួល​យក​វា? ចម្លើយ​ងាយ​ហើយ​ខ្លី ពី​ព្រោះ​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​មាន​សេចក្តី​សុខ​បាន “ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់ និង​ជុំ​វិញ” ។

(more…)

រឿង​ខ្លី «​កង្កែប​កើត​មុន»

Thursday, March 19th, 2009

សូម​ជូន​រឿង​ខ្លីមួយ​ ក្រោម​ចំណង​ជើង​ចម្លែក​ៗ​ ស្វាគមន៍ Domain ថ្មី​របស់​ VphotO ។

កាល​ពី​ព្រេង​នាយ​មាន​គីង្គក់ស្ទាវមួយ​ក្រុម ជាពួក​ម៉ាក​ហ្នឹង​គ្នា ដោយ​សារអាយុ​របស់​គីង្គក់ពេល​នៅ​អាយុ​ជំទើ ស្បែក​របស់​វាមិន​ទាន់​ចេញ​កន្តួល​ច្បាស់​នៅ​ឡើយ ដោយ​​សារ​តែ​​ភាព​ចង់​​ស្អាត​ចង់​ល្អ ធ្វើឲ្យ​គីង្គក់​ក្រុម​នោះ​តែ​គិត​ថា​ខ្លួន​គេ​មិន​មែន​ជា​គីង្គក់ទេ ពួក​គេ​ជា​កង្កែប​ដែលមាន​ស្បែក​រលោង​ស្អាត មិន​គ្រើម​កន្ទួត​ដូច​គីង្គក់​ឡើយ ។

មានអាមួយ​នោះ​ឈ្មោះ​ វា​តែង​ចំអន់​គ្នា​វា​ជានិច្ចថា “អ្ហែង​មិន​កង្កែប​ទេ អ្ហែងជា​គីង្គក់… ​អា​ស្បែក​កន្ទួល អា​ស្បែក​គ្រើម ។ល។” ។

ដោយ​សារ​តែ​ស្ទើរ​សេចក្តី​ដូច​គ្នា គីង្គក់​ដែល​ត្រូវ​គេ​ចំអន់​ នឹកអន់​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង តែ​គេ​មិន​ដែល​តវ៉ា​ជាមួយ​មិត្ត​ភ័ក្រ​គេ​ឡើយ ដោយ​គិត​ថា​ ថ្ងៃ​ណាមួយ​មិត្ត​គេ​នឹង​ឈប់​ចំអន់លេង​អញ្ចឹង​ដាក់គេទៀត ។

លំហ​មេឃ​ធំគ្មាន​ដែនកំណត់ គង់​តែ​កប៉ាល់​ហោះ​បុក​គ្នា​បាន ហើយ​គង់នៅមាន​អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​មួយ​ចំនួន​ កំពុង​បារម្ភ​ថា កាក​សំណល់​ផ្កាយ​រណប​ជា​ច្រើន ដែលមនុស្ស​បាន​បង្ហោះ​ឡើង​លើអាវកាស​ នឹង​បង្ក​ជា​បញ្ហា​​បណ្តាល​ឲ្យមាន​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់មនុស្ស​វិញ ។

ចុះ​ទម្រាំ​ការ​អត់ធ្មត់​របស់​សត្វ​​លោក​ វា​រមែងមាន​កំណត់ដូច​គ្នា​អញ្ចឹង​ដែរ ។ កាល​ដែលកូន​គីង្គក់​ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ចំអន់​អត់ទ្រាំ គិត​ថា​ថ្ងៃ​ណាមួយ​មិត្ត​ខ្លួន​ ច្បាស់ជា​ឈប់​ចំអន់​ខ្លួន​នោះ​ វាគ្រាន់តែជាការគិត​របស់​គេ​តែប៉ុណ្ណោះ ។

ពីមួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ​ ពួក​គេ​ចម្រើន​វ័យ​កាន់​តែ​ធំ ចំណេះ​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន តែ​អ្វី​ៗ​ទាំងនោះ​វាមិ​នបាន​ជួយ​ ឲ្យ​ការ​គិត​របស់​គីង្គក់​ដែល​ចូល​ចិត្ត​ចំអន់គេ​នោះ​បាន​ប្រសើរ​ឡើយ គឺ​មាន​តែ​យ៉ាប់​ទៅៗ ។

“អាស្បែក​គ្រើម … អាគីង្គក់….​កាល​ណា​បាន​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់ថា​ខ្លួន​ជា​គីង្គក់ទៅ ហាហហា” ជួប​មុខ​ផា…

“អឺ! ចុះ​បើ​អញ​ជា​គីង្គក់​មែន វា​យ៉ាងម៉េច?”  ចាប់​ផ្តើម​ទ្រាំ​លែង​បាន​…

“មាន​យ៉ាងម៉េចគឺ​លែង​រាប់អានហ្នឹង!” បែប​ស្អប់​គីង្គក់​​ខ្លាំង “ស្អប់​រហូត​ទទួល​មិន​បាន​ថា​ខ្លួន​ក៏​ជា​គីង្គក់” …

“អញ្ចឹងមែន​លែង​រាប់អាន​ឲ្យ​ហើយ​ទៅ” ជម្រើស​ល្អ​បំផុតគឺ​អញ្ចឹង​…. “ព្រោះ​អញ​ជា​គីង្គក់!…ប៉ុណ្ណឹង​អស់ចិត្ត​ឬនៅ?”

“អឺ​អស់ចិត្ត​ហើយ!” … អាគីង្គក់ ៗ  ៗ  ៗ  ៗ ស្បែក​គ្រើម​គួរ​ឲ្យ​ខ្ពើម…

“ហើយ​អ្ហែង​ប្រាកដ​ហើយមែន​ក៏​អី ថា​ខ្លួន​មិន​មែនជា​គីង្គក់?” សួរម៉ាម៉ាត់​ចុង​ក្រោយ…

“យើង​មិនមែន​គីង្គក់ទេ! យើង​ជាកង្កែប…គ្រាន់​តែមាន​កើត​មុន​ប៉ុណ្ណោះ” sic!

Party….

Friday, February 20th, 2009

Last night (19th Feb) my family, which contain only 3 members, celebrated a small birthday party for mom! First, my brother and me planned to have dinner outside, unfortunately I had an exam at PUC till 7:00pm. We changed our plan from having dinner outside to having seafood BBQ at home. My brother prepared everything while I was working and and having exam.

Mak … Happy Birthday!

I’ll be you good (little but big:D) boy forever and ever!

I Love you Mak…!


ខ្ទាស់គន្លឹះ​ទ្វារ (ការពារ​សុនខ “ឆ្កួត”)

Wednesday, December 10th, 2008

សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង ដំណឹង​ជូន​សេចក្តី! វីហ្វូតូ ចាប់​ពី​​ពេល​នេះ​ត​ទៅ​សូម​ខ្ទាស់​គន្លឹះ​ទ្វារ​​​! រាល់ មតិ​យោបល់​ទាំង​អស់ នឹង​មិន​បញ្ចេញ​ឲ្យ​ឃើញ​ភ្លាម​ៗ​ទេ​ គឺ​ត្រូវ​រង់ចាំ​ការ​សម្រេច​អនុម័ត​ពី​ម្ចាស់​ផ្ទះ​ជាមុន​សិន ។

មូល​ហេតុ​​បណ្តាល​មក​ពី​​មាន​ សុនខ (ឆ ជើង ក ដាក់​ស្រះ​ អែ) មាន​ផ្ទុក​រោគ​ឆ្កួត​ចេញ​រាតត្បាត … ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​គឺ​ដើម្បី​​​សុវត្ថិភាព​​ និង​ជា​សិទ្ធិ​​របស់​ម្ចាស់​ផ្ទះ ។

សង្ឃឹម​ថា​មិត្រ​ភ័ក្ត​ ថ្មី​ ចាស់ ឬ ​ភ្ញៀវ​​ ដែល​មក​លេង​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​​​​ទាំង​ឡាយ​យោគ​​យល់ និង អធ្យាស្រ័យ ដែល​ត្រូវ​​ចុច​កណ្តឹង​រង់​ចាំ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​បើក​ទ្វារ … ខ្ញុំ​នឹង​ព្យាយាម​មក​បើក​ទ្វារ​ ស្វាគមន៍​វត្តមាន​របស់​បង​ប្អូន​​ឲ្យ​រហ័ស​បំផុត​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​បាន

តែ​សម្រាប់​​ភ្ញៀវ​ជូរ​ ភ្ញៀវ​ចត់ ឬ ផ្អូម បើ​មិន​ពេញ​ហឫទ័យ ឬ វា​ទើស​ចិត្ត​ខ្លាំង​ណាស់ មិន​បាច់​ចូល​មកជាន់​​បរិវេណ​នេះ​ទេ ​គ្មានអ្នក​ណា​គេ​ទៅ​អញ្ចើញអស់​លោក​អស់​អ្នក​ឲ្យ​មកឡើយ​! “អវត្តមាន​របស់​អស់​លោក​អស់​អ្នក​គឺជា​សេចក្តី​សុខ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ជា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​!”

សូម​ប្រកូក​ប្រកាស​ប្រាប់​មិត្ត​ភក្តិ​បង​ប្អូន​ Blog ផង! សូម​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​ ព្រោះ​ឃើញ​ថា​ក្រុមសុនខ​ឆ្កួត​កំពុង​ចេញ​ដើរ​រាតត្បាត! បើ​មិន​ចង់កើត​រោគ​ឈឺក្បាល​ព្រោះ​ពួក​នេះ​ទេ មើល​ទ្វារ​ផ្ទះ​ទ្វារ​សម្បែង​ឲ្យ​បាន​ល្អ ឬ មិន​អញ្ចឹង​ទេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ចិត្ត​ឲ្យ​ធ្ងន់​បន្តិច​ទើប​បាន​។

ការ​រាត​ត្បាត​ម្តង​នេះ​មក​ក្នុង​ទម្រង់​ប្លែក បែប​បៀម​ឈាម​ព្រួស​ដាក់​គេ ព្រោះ​គេ​ប្រើ​ឈ្មោះ​​របស់​ Blogger មួយ​ចំនួន​ ដែល​គេឯង​ក្នុង​ពិភព​ Blog ស្គាល់ តែ​វា​ខុស​ទាស់​ត្រង់ Email និង Link មិនត្រូវ​គ្នា​! ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា Blogger ត្រឹម​ត្រូវ​ល្អជា ឬ​មនុស្ស​មាន​ខួរ​​ក្នុង​ក្បាល​សម្រាប់​គិត​ គេមិន​លាក់​អត្តសញ្ញាណ​ (ដូច​​ឆ្កែ​កន្ទុយ​ខ្វៀន) អញ្ចឹង​នោះទេ! មាន​តែ​ពួក​ដែលមាន​ខួរ​​នៅនឹង​ក្បាល​ជង្គង់សម្រាប់​គិត ទេ​ដែល​ធ្វើ​ទៅ​រួច​នោះ ។

តាម​ស្មាន​ជំងឺ​​ប្រភេទ​នេះ ទាល់​តែ​បាន​គេ​ជេរ​ប្រទិច​ផ្តាសារ​ទើប​ដក​ដង្ហើម​រួច ។ បើ​ពិត​ជា​អញ្ចឹង​មែន​ខ្ញុំ​សុំ​ប្រាប់​ទៅ​វិញ​ថា​មក​ខុស​កន្លែង​ហើយ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ទុក​ឱកាស​ឲ្យ​ពួក​វា​នៅមាន​ជីវិត​ដក​ដង្ហើម​បានយូរ​​ទេ ទុក​ឲ្យ​ពួក​វា​ត្រដរ​ខ្យល់ ងាប់ ព្រោះ​មិន​បាន​គេ​ជេរ​ទៅ​ល្អ​ហើយ ងាប់​ឲ្យ​អស់​កាន់​តែ​ឆាប់​កាន់​តែ​ល្អ!

វីហ្វូតូ! ៚

រឿង​ខ្លី “Advisor in Tears!”

Saturday, October 25th, 2008

by Vហ្វូតូ៚

“ក” និង “ខ” ជា​មិន​ភ័ក្ត្រ​​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​គ្នា​ ។
“គ” ជាមនុស្ស​​ដែល “ខ” ស្រឡាញ់ ។

“ក” ​បាន​ដឹង​ខ្លួន​ថា​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ “ខ” ច្រើន​​ជាង​មិ​ត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ ។ ប៉ុន្តែ​ចិត្ត “ក” មិន​បាន​ប្រាប់​ “ខ” ឲ្យ​ដឹង​ពី​ស្នេហា​ដែល​ខ្លួន​មាន​ចំពោះ​ “ខ” ទេ ព្រោះ​គេ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ “ខ” មិន​អាច​ស្រឡាញ់​គេ​ច្រើន​ជាង​មិត្ត​ទេ ។ បើ​​ខ្លួន​នៅ​តែ​មានៈ​ចង់​បាន​ក្តី​ស្រឡាញ់​ពី “ខ” ច្រើន​ជាង​មិត្ត​ ខ្លួនច្បាស់​ជា​ត្រូវ​​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​បាត់​បង់មិត្ត​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​នេះ​ជាក់​ជា​មិន​ខាន ។ “ការ​បាត់​បង់​មិត្ត​​ម្នាក់​នេះ”​ជា​អ្វី​ដែល​ “ក” មិន​អាច​ទទួល​យក​បាន​ជា​ឡើយ ។

ដូច្នេះ​ជម្រើស​ដ៏​ប្រសើរ​បំផុត​របស់​​ “ក” គឺ គេ​នឹង​លាក់​ទុក​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​លើស​ពី​មិត្ត​ ​នៅ​ក្នុង​បេះ​ដូង​គេ​តែ​ម្នាក់​រហូត​ទៅ ដើម្បី​រក្សា​មិត្ត​ភាព​រវាង​គេ​ទាំង​ពីរ​ឲ្យ​ឋិត​នៅ​ដូច​ដើម ។

ដោយ​សារ​ភាព​ជិត​ស្និទ្ធ ដោយ​សារ​ការ​ជឿ​ទុក​ចិត្ត ដោយ​សារ​មិត្ត​ភាព​ដែល​ “ក” និង “ខ”​ បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅ​មក ។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​តែង​ពិភាក្សា​ ចែក​រំលែក​ព័ត៌មានគ្នា​​លើ​ បញ្ហា​ទូទៅ បញ្ហា​ការងារ បញ្ហា​គ្រួសារ ហើយ​បូក​រួម​ទាំង​​បញ្ហា​​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មួយ​ចំនួន​ផង​ដែរ ។

“ខ” បាន​បង្កើត​សម្ព័ន្ធ​ភាព​ស្នេហា​ជា​មួយ​ មនុស្ស​ម្នាក់​​ទៀត “គ” ប៉ុន្តែ​ “ខ” នៅ​មិន​ទាន់​មាន​ជំនឿ​ចិត្ត​ថា​ខ្លួន​គេ​ពិត​ជា​ស្រឡាញ់​ “គ”ឬទេ ហើយ​​ “គ” មាន​ចិត្ត​លើ​គេ​ពិត​មែន​ ឬទេ … ឬអាច​និយាយ​បាន​ថាសម្ព័ន្ធ​ភាព​រវាង​ “ខ” និង “គ” ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភាព​មិន​ច្បាស់​លាស់​ថា​នឹង​ត្រូវ​អភិវឌ្ឍន៍​ទៅ​រក​ផ្លូវ​ណាមួយ​រវាង​ មិត្ត​ធម្មតា ឬ​ ស្នេហា ។

ដោយ​សារ​មិត្ត​ភាព និង ការ​ទុក​ចិត្ត​ដែល​ “ខ” មាន​ចំពោះ “ក” ជា​រឿយ​ៗ “ខ” តែ​លើក​យក​បញ្ហា​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​ប្រឈម​ជា​​មួយ​ “គ” មក​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ “ក” ។

ក្រៅ​ពី​តំណែង​មិត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ​ហើយ “ខ” បាន​តែង​តាំង​តំណែង​ថ្មី​ឲ្យ​ “ក” គឺ​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​​បេះដូង​​បន្ថែម​មួយ​ទៀត ។​​ ដែល​ជា​រឿយ​ៗ​ “ខ” តែ​ង​លើក​យក​មក​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ “ក” នូវ​រាល់​បញ្ហា​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​ប្រឈម ក្នុង​ដំណើរ​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​សម្ព័ន្ធ​ភាព​ជាមួយ “គ” ។

“Do you think I really love (គ)?”
“How to know that someone love me or not?”
“How to get her love?”
“Do you think (គ) is my true one?”
“Do you think I should show my to (គ) yet?”
“Do you think I’m ready for LOVE?”
“I really nervous, I sometime feel that I’m not ready for love, but sometime I do think that I’m ready… please give me your idea…”
“Do you think I’m ready for first date with her?”

ទាំង​នេះ​ជា​សំណួរ​ដែល “ខ” តែង​ចោទ​សួរ​ស្នើ​យោបល់​ពី​ទីប្រឹក្សា​​បេះ​ដូង​របស់​ខ្លួន ។ សម្រាប់​ “ខ” វា​គ្រាន់​តែ​ជា​សំណួរធម្មតា​ដែល​មិត្ត​ជិតស្និទ្ធ​ម្នាក់​តប​បាន​ដោយ​មិន​ពិបាក​គិត​ច្រើន ។ តែ​ផ្ទុយ​មក​វិញ “ក” គិត​ច្រើន​លើស​ពី​អ្វី​ដែល​ “ខ”​ គិត​ច្រើន​ដង​ណាស់ ។ វា​ជា​ចំណោទ​ដ៏សែន​ស្មុគ​ស្មាញ​សម្រាប់​ “ក” ។

យើង​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ពីរ​នាក់មាន​គំនិត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​លើ​បញ្ហា​តែ​មួយ ជម្លោះ ឬ សង្គ្រាម​ ​អាច​កើត​មាន​ឡើង​យ៉ាង​​ស្រួល​​រាល់​ពេល​មាន​កិច្ច​ពិភាក្សា ឬ ប្រឈម​មុខ​ការ​ពារ​គំនិត​រៀង​ៗ​ខ្លួន​ ។ រួច​ចុះ​បើ​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែលមាន​គំនិត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​លើ​បញ្ហា​តែ​មួយ អ្វី​វា​នឹង​កើត​មាន​ឡើង ? ពិត​ណាស់​ គឺ​សង្គ្រាម​ ។ ដោយ​ពិបាកក្នុង​ការ​ចែក​ឲ្យ​ដាច់​រវាង មិត្តសំឡាញ់ និង ស្នេហា “ក” តែ​បង្វែរ​​មិន​ផ្តល់​ជា​យល់​​ជា​ផ្លូវ​ការ​ណា​មួយ​ដល់​ “ខ” ក្នុង​ករណីជា​មួយ “គ” ។

ប៉ុន្តែ​ការ​គេច​វេស​របស់​ “ក” ហាក់​នៅបាន​សម្រេច​នៅ​ពេល​ “ខ” នៅ​តែ​​លើក​បញ្ហា​បេះ​ដូង​មក​ពិភាក្សា​ជា​រឿយ​ ។ “ក” ដឹង​ច្បាស់​ណាស់​ថា​ “ខ” កំពុង​ជួប​បញ្ហា ក្នុង​នាម​ជា​មិត្ត​សំឡាញ់ ខ្លួន​គួរ​តែ​ជួយ​​មិត្ត​ឲ្យ​អស់​ពី​សមត្ថភាព និង លទ្ធភាព​ដែល​អាច​ជួយ​បាន ។ តែ​ “ក” មិន​អាចធ្វើ​បាន ព្រោះ​ប៉ូល​ពី​ផ្ទុយ​គ្នា​ក្នុង​គំនិត​របស់​ខ្លួន​នោះ​ឯង ។

“ហេតុ​អ្វី​បានត្រូវ​ជា​រូប​ខ្ញុំ​? ដែល​ត្រូវ​មក​តប​ហ្នឹង​សំណួរ​របស់​អ្នក?”
“តើ​(ខ) គិត​យ៉ាង​ណា​វិញ​ប្រសិន​បើ​គេ​ដឹង​ថា អ្នក​ដែល​គេកំពុង​សួរ​សំណួរ​ទាំង​នេះ​ បាន​លួច​ស្រឡាញ់​គេ?”
“នេះ​ជា​បាប​កម្ម​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ទទួល​មែន​ទេ? បាប​ដែល​កើត​ពី​ចិត្ត​មិន​ស្មោះ​ចំពោះ​មិត្ត​ភាព​ដែល​(ខ)​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ?”
“តើ​អ្នក​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ឈឺ​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា​ទៀត​ទៅ? ឈប់​សួរ​ទៅ​បាន​ទេ?”
“វាវេទនា​ណាស់​ទៅ​ហើយ​ក្នុង​ការ​លាក់​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ក្នុង​បេះ​ដូង​តែ​ម្នាក់​ឯង ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​បន្ថែម​​ទម្ងន់​ទុក្ខ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បន្ថែម​ទៀត​ធ្វើ​អ្វី?”
“អ្នក​ដឹង​ទេ ថា​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់អ្នក​ខ្លាំង​ណាស់! ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​អ្នក​លើស​ពី​មិត្ត​! អ្នក​ដឹង​ទេ?”
មិន​ដែល​លួស​ពេល​ណា​​ឡើយ​ដែល​ “ក”​ តែ​ង​ស្រែក​សួរ​សំណួរ​ខាង​លើ​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​ ស្រែក​សួរ​ឲ្យ​ឮ​បាន​តែ​ក្នុង​ចិត្ត​ម្នាក់​ឯង រាល់​ដង​ពេល​ “ខ” សុំ​យោបល់​ខ្លួន​រឿង​បញ្ហា​បេះ​ដូង​របស់​គេ ។

ម្តង​ៗ​ដោយ​ពិបាក​នឹង​ទ្រាំ​ទ្រ​ពេក “ក” ស្ទើ​រ​ធ្លោយ​ប្រាប់​ “ខ” ឲ្យ​ដឹង​ពីចិត្ត​ពិត​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ “ខ” ។ តែ​ដោយ​​ចិត្ត​កម្សាក​ និង​កម្លាច​របស់​ខ្លួន កម្សាក​ មិន​ហ៊ាន​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​ពិត កម្លាចព្រោះ​ខ្លាច​បាត់​បង់​​តំណែង​មិត្ត​សំឡាញ់​​ ខ្លាច​បាត់​បង់​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ខ្លួន​លួច​ស្រឡាញ់ ។ “ក” ទ្រាំ​បន្ត​ទ្រាំ​ធ្វើ​ខ្លួន​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​អសមត្ថភាព​មួយ​រូប​ឲ្យមិត្ត​សំឡាញ់​របស់​ខ្លួន ទ្រាំ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ទទួលស្តាប់​មនុស្ស​ដែលខ្លួន​ស្រឡាញ់​និយាយ​ដល់​ពី​មនុស្ស​ទី​៣ ទ្រាំ​លេប​លាក់​​ទាំង​អួល​ណែន ។

“ក” បាន​ប្រឹង​ហាម​ឃាត់​ ទប់​ស្កាត់​ កាត់​ផ្តាច់​ លុប​បំបាត់ ចិត្ត​​ស្នេហា​ដែល​មាន​ចំពោះ​ “ខ” ។ តែ​ដូច​យើង​បាន​ដឹង​ហើយ ពាក្យ​ថា​ស្នេហ៍​មួយ​មាត់​ ហាម​ណាស់​រឹត​ណាស់ ហាម​ណាស់​នឹក​ណាស់ ឃាត់​ណាស់​ស្រឡាញ់​ណាស់ កាត់​ណាស់​គិត​ណាស់ ។

ក្រោយ​ពេល​​ “ក” ដឹង​ខ្លួន​ថា​បាន​ទទួល​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ហាម​ឃាត់​ ស្នេហា​ ដែលមាន​ចំពោះ “ខ” មិន​បាន​ហើយ ។ “ក” បាន​ជ្រើស​ផ្លូវ​មួយ​ទៀត​ គឺ​គេច​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ពី “ខ” ការ​កាត់​បន្ថយ​ភាព​ជិត​ស្និទ្ធ​រវាង​គេ​ទាំង​​ ប្រហែល​ជា​អាច​ជួយ​ឲ្យ “ខ” ដក​ទំនុក​ចិត្ត​ខ្លះ​ចេញ​ពី “ក” ហើយ​គេ​ប្រហែល​ជា​នឹង​មិន​មក​ពិភាក្សា​រឿង​បេះ​ដូង​ជា​មួយ​ “ក”​ ទៀត​ដែរ ។

ដូច​ជា​ព្រហ្ម​លិខិត​លេង​កំប្លែង “ក” ដើរ​ថយ​ក្រោយ​មួយ​ជំហាន​ឲ្យ​សម្ព័ន្ធ​ភាព​របស់​ខ្លួន “ខ” បែរ​ជា​ដើរ​ចូល​មក​មួយ​ជំហាន​បន្ថែម​កាន់​តែ​ជិត ។ នៅ​ពេល​ “ក” គេច​វេស​​ការ​លើក​យក​ប្រធាន​បទ​បេះ​ដូង​មក​ពិភាក្សា “ខ” តែង​សុំ​យោបល់​ពី​ “ក” ទាក់​ទង​នឹង​បញ្ហា​បេះ​ដូង​ជា​និច្ច ។

ចុង​ក្រោយ​បង្អស់ “ខ” បាន​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​មួយ​ថា គេ​នឹង​អភិវឌ្ឍន៍​សម្ព័ន្ធ​ភាព​រវាង​ “គ” ឲ្យ​ឈាន​ដើរ​ទៅ​ក្នុង​ទិស​ដៅ​ស្នេហា គេ​នឹង​​​ទទួល​យក​ “គ” មក​ធ្វើ​ជា​ស្នេហា​របស់​គេ ។ ក្រោយ​ពេល​បាន​ដឹង​ពី​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់ “ខ” ហើយ “ក”​ បាន​បង្ហាញ​ការពិត​ចេញ​ពី​ចិត្ត​មួយ​ផ្នែក​ប្រាប់ “ខ” ថា គេ​ចូល​រួម​ត្រេក​អរ​ផងដែល​នៅ​ទី​បំផុត “ខ” បាន​សម្រេច​ជ្រើស​ផ្លូវ​ណា​មួយ គេ​ដឹង​ខ្លួន​ថា​ មិន​អាច​ធ្វើ​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​បេះ​ដូង​ដ៏​ល្អបាន​ទេ តែ​គេអាច​ធ្វើ​ជា​ទទួល​ស្តាប់ និង ជា​មិត្ត​ល្អ​របស់​ “ខ” ជានិច្ច ។

ការ​ពិត​ក្នុង​បេះ​ដូង​​មួយ​ចំណែក​ទៀត​ដែល​ “ក” មិន​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ “ខ” ដឹង​បាន​គឺ (ខ្ញុំ​​សូម​អរគុណ​អ្នក​ខ្លាំង​ណាស់​ ដែល​ទី​បំផុត​អ្នក​បាន​ដក​ហូត​ដំណែង​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​បេះ​ដូង​នេះ​ចេញ​ពី​ខ្ញុំ​ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំ​ទោស​ផងដែល​ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​មិន​ស្មោះ​ចំពោះ​មិត្ត​ភាព​ដែល​អ្នក​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំ​ទោស​ផង​ចំពោះ​ស្នេហា​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ចំពោះ​អ្នក ខ្ញុំ​សុំ​ទោស​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ឃាត់​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​មិន​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​អ្នក មិន​អាច​លុប​ស្នេហា​ដែលមាន​ចំពោះ​អ្នក​ចេញ​ពី​បេះ​ដូងបាន តែ​ខ្ញុំ​សូម​សន្យា​ថា​នឹង​ព្យាយា​ថែរក្សា​មិត្ត​ភាព​របស់​យើង​ឲ្យ​យូរ​អង្វែរ​បំផុត​​តាម​ដែល​បេះ​ដូង​ខ្ញុំ​អាច​ទ្រាំទ្រ​ទទួល​ការ​ឈឺចាប់​បាន ការ​ឈឺ​ចាប់​ដែល​បេះ​ដូង​មួយ​នេះ​រក្សា​ទុក​ចិត្ត​ស្នេហ៍​តែ​ម្នាក់​ឯង) ៕

Short Fic: “Don’t Leave Me”

Sunday, August 17th, 2008

By VphotO៚

“កុំ​ទៅបាន​ទេ?…” ខ្ញុំ​​​ឃាត់​គេ​ទាំង​សំឡេង​ខ្សាវ​ៗ ព្រោះនៅ​ពេល​នេះ​រាង​កាយ​ខ្ញុំ​ល្វើយ​​ខ្លាំង​ណាស់​ ​ប្រហែល​មក​ពី​គ្រុន​សន្ធំ​ព្រោះ​តែដើរ​ហាល​ភ្លៀង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ល្ងាច​​ហើយ ។

“….” គេ​ដើរ​បែរ​ខ្នង​ដាក់​ខ្ញុំ​​រហូត​ដល់​មាត់​ទ្វារ មុន​ពេល​ទាញ​​ទ្វារបើក​​ចេញ​​ទៅ គេ​បានងាក​មក​មើល​​មុខ​ខ្ញុំ​ហើយ​ញញឹម​ដាក់​ខ្ញុំ​ម្តង​ទៀត ។

“កុំ … កុំ​អី កុំ​ទៅ​អី…” ទោះ​ប្រឹង​ស្រែកខ្លាំង​ប៉ុនណា​ ក៏​គេ​មិន​អាចឮ​បាន​ដែរ ព្រោះ​ពេល​នេះ​សូម្បី​តែ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ ក៏មិន​ឮ​សំឡេង​ខ្លួន​ឯ​ង​ដែរ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ឮ​គឺ​សំឡេង​បិទ​ទ្វារ​ ដែល​វា​ខ្ទរ​ពេញ​ត្រចៀក​ខ្ញុំ​នៅ​ពេល​នេះ ត្របក​ភ្នែក​របស់​ខ្ញុំ​​បើក​លែង​រួច​ហើយ ប្រហែល​ជា​ថ្នាំ​ផ្តាសាយ​កំពុង​​បញ្ចេញ​ឫទ្ធិ ។

——————————

“ក្រោក​ឡើង…​អ្នក​គ្រូ​អី​ក៏​ស្ពឹក​ម៉្លេះ!…” សុធី វា​ជា​សំឡេងរបស់​សុធី​ ខ្ញុំ​ប្រឹង​បើក​ភ្នែក​​ពត់​ដៃ​ពត់​ខ្លួន​ បណ្តេញ​ភាព​ស្ពឹក​ស្រពន់​បណ្តាល​មក​ពី​ការ​គេង​មិន​​ស្រួល​បួល ។

“ថ្ងៃ​នេះ​អត់​បង្រៀន​ពេល​ព្រឹក​ទេ…សុំ​គេង​បន្តិច​ទៀត​សិន” ក្រោយ​ពេល​បើក​​ភ្នែក​ល្មម​ឲ្យ​ប្រាកដ​ក្នុង​ចិត្ត​ថា​ជា​សុធី​ហើយ ខ្ញុំ​ក៏​ប្រញាប់​បិទ​ភ្នែក​ហើយគេង​បន្ត​ ព្រោះ​មិន​ទាន់​អស់​ងងុយ​នៅ​ឡើយ ។  (more…)

រឿង​ខ្លី — “ផ្ញើ​”ទុក​សិន —

Sunday, August 10th, 2008

by VphoTO៚

គូ​សង្សារ​មួយ​គូ​ទើប​បាន​ផ្លាស់​​មក​រស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ក្រោយ​ពេល​ចំណាយ​ពេល​សន្សំ​ប្រាក់​ជិតបី​​ឆ្នាំដើម្បី​ទិញ​​​​ផ្ទះ​ចាស់តូច​មួយ​នៅ​ជាយ​ក្រុង​ ។

ក្រោយ​ពេល​ជញ្ជូន​​ឥវ៉ាន់​ដាក់​ក្នុង​ផ្ទះ​ថ្មី​រួច​រាល់​ហើយ សុធា បាន​ដើរ​ចូល​ក្នុង​ផ្ទះ និង​​ទាញ​ទ្វារ​បិទ ព្រមទាំង​និយាយ​ទៅ​កាន់​ រ៉ាវី ជា​សង្សារ​ថា “យើង​គិត​សម្អាត​បន្ទប់​គេង​មុន​គេ ព្រោះ​អិ…………”

សុធា មិន​អាច​និយាយ​បន្ត​បាន ព្រោះ​បបូរ​មាត់​របស់​គេ​ត្រូវ​បាន​​ (more…)

រឿង​ខ្លី “Memory” (តចប់)

Friday, July 4th, 2008

អាន Memory 1 អាន Memory 2 អាន​ Memory 3

Memory (តចប់)

… មួយ​សន្ទុះ​ក្រោយម​ក​ មិត្ត​ភ័ក្ត​ទាំង​ពី​រ​នាក់​ដែល​មេ​ហៅ​ទៅ​និយាយ​ខាង​ក្រៅ​បាន​ដើរ​ចូល​មក​ក្នុង​បន្ទប់​វិញ ។

“មេ​ប្រាប់​ថា …​ ស្អែក​គាត់​ជប់លៀង​ឲ្យ​វីរិយា​ឯង នៅ​ហាង​ – - – ផ្លូវ​មុនីវង្ស ចាំ​បាន​ទេ​? ហាង​ដែល​យើង​ធ្លាប់​ទៅ​ញ៉ាំ​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​ជាមួយ​គាត់​កាល​ពី​ចុះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​លើក​មុន​នោះ?” មិត្ត​ម្នាក់​គេ​ប្រាប់​ខ្ញុំ

“ចាំ​បាន​តើហ៍ ហាង​ហ្នឹង​ មេ​ សសើរ​ថា​ធ្វើ​តៅហ៊ូ​​ឆ្ងាញ់​ហ្នឹង​អ្ហេ?” ខ្ញុំ​តប​គេ​វិញ

“បងៗ ​ថ្ងៃ​ត្រង់​ ឬ ល្ងាច? ខ្ញុំ​ដូច​ជា​ឮ​ថា​ ថ្ងៃ​ត្រង់​” មិត្ត​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​ចេញ​ទៅ​ជាមួយ​គ្នា​អម្បាញ់​មិញ​សួរ​បញ្ជាក់

“ដល់​ហើយ​យើង… មើល៍វីរិយា​ជួយ​ប្រែ​ខ្ញុំ​បន្តិច​មើល មេ​គាត់​ថា ‘Dinner’ ប្រែ​ថា​ម៉េច? ” មិត្ត​ម្នាក់ដែល​ប្រាប់​ខ្ញុំ​មុន​នេះ​ឆ្លើយ

“six twenty ok?” មេ​ខ្ញុំ​គាត់​បែរ​មក​បញ្ជាក់ ប្រាប់​មិត្ត​ខ្ញុំ​ដែល​កំពុង​ប្រកែក​គ្នា

(​ប្រហែល​ជា​មេ​គាត់​ឮ​ថា​ពួក​យើង​កំពុង​ប្រកែក​គ្នា​រឿង​ពេល​វេលា​ហើយ​បាន​ជា​គាត់បញ្ជាក់​បន្ថែម…នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យូរ​ៗ​ស្តាប់​យើង​និយាយ​បាន​ច្រើន​ណាស់ ចង់​និយាយ​ដើម​មិន​បាន​ទេ គាត់​កាត់​យល់​បាន​ … ហេហេហេ​ គេ​មិន​ទាន់​ថា​ឲ្យ​ផង បរិហា​រខ្លួន​ឯង​មុន​ទៅ​ហើយ​ថា​ជា​កូន​ចៅ​​ចូល​ចិត្ត​និយាយ​ដើម​មេ….)

…អ្ហេ!!! តែ​គាត់​​មិន​មើល​មុខ​ខ្ញុំ​ទេ មិន​សួរ​ថាទំនេ​រ​ឬទេ? ទៅ​បាន​ឬ​អត់​? ក៏​មិន​សួរ​ដែរ នេះ​គាត់​កំពុងគិត​ស្អី​គាត់ហ្នឹង ខ្ញុំ​មិន​យល់​ទេ … ណ្ហើយ! មិន​ចង់​គិត​ច្រើន​ទេ ខ្ជិល​ណាស់​ខ្ញុំ​ ខ្ជិល​ឈឺ​ក្បាល… (តែ​នៅ​តែ​លួច​គិត​តិច​ៗ​ដដែល​ហ្នឹង​)

ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ ខ្ញុំ​ដូច​ជា​មិន​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​កើត​ជា​ប្រយោជន៍​សោះ មាន​តែ​អង្គុយ​គិត​វែង​គិត​ខ្លី ពី​នេះ​បន្តិច​ពីនោះ​បន្តិច​ ។ ​ពេល​វេលា​​ហាក់​មិន​ប្រណី​សោះ​ឡើយ ដើរ​ទៅ​មុខ​លឿន​ដូច​ផ្លេក​បន្ទោលអញ្ចឹង​ មិន​ដឹង​ស្អី​ផង​ដល់​ម៉ោង​ចេញ​ទៅ​ផ្ទះស្រេច … នេះ​សរុប​បាន​​ថា​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់​បាត់​ទៅ​ហើយ នៅ​សល់​តែ​បួន​​ថ្ងៃ​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ…។
(more…)

រឿងខ្លី “Memory” (3)

Monday, June 30th, 2008

អាន Memory 1 អាន Memory 2

ភាគ ៣ … ក្រឡេល​មើល​ប្រក្រតទិន​លើ​ជញ្ជាំង​ ឃើញ​ថា​ជិត​ដាច់​ខែ​ប្រាំ​ហើយ ‘ដាច់​ខែ​ ៥!!! លឿន​ម៉្លេះ’ ‘^//^’   ‘TvT’  អឺ​មែន​ហើយ ឆាប់​ណាស់​ណ៎
កាល​ពី​ប្រាប់​ដំណឹង​គេ​លើក​ដំបូង​វា​នៅ​សល់​ពេលជិត​បី​ខែ​ឯណោះ ក្រោយ​ពី​ឈប់​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ផ្តល់​​ដំណឹង​ឲ្យគេ​លើក​ទៅ​ពីរ នៅ​ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ នៅ​សល់​ពេល​0១ខែ​កន្លះ​ទៀត យូរ​គ្រាន់​បើ​ដែរ ។

‘..អ្ហើយ!..’ ​ គិត​មក​ក​ដល់​ត្រឹម​នេះ​ខ្ញុំ​ដក​ដង្ហើម​វែង​មួយ​​បន្ធូរ​ភាព​តាន​តឹង​ក្នុង​ចិត្ត​ ថ្ងៃ​នេះ​នៅ​សល់​ពេល​តែ​ប្រាំ​ថ្ងៃ​ទៀត​ទេ​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ ប្រាំ​ថ្ងៃ​ដែល​ខ្ញុំ​មិនដឹង​ថា​ត្រូវ​សប្បាយ​ចិត្ត​ ឬ ត្រូវ​អាឡោះអាល័យ មនុស្ស​យើង​នៅ​ពេល​ដែល​មាន​អារម្មណ៍​ពី​រ​បញ្ច្រាស់​ទិស​ដៅ​គ្នា ​តែ​អារម្មណ៍​ទាំង​ពី​រ​នោះ​គិត​ពី​រឿង​តែ​​មួយ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​វា​ពិបាក​ខ្លាំង​ណាស់ ព្រោះ​អារម្មណ៍​ទាំង​ពីរ​នោះ​វា​​វ៉ៃ​គ្នា​រហូត ឬ​និយាយ​ឲ្យ​ស្រួល​ស្ដាប់​គេ​ហៅ​ថា​ចិត្ត​​ ‘ សាវា ‘ ចង់​បាន​របស់​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​ ។

(more…)