Archive for the ‘[V]-writing’ Category

Happy V’s Day 2010

Thursday, February 11th, 2010

updated February 14, 2010

ថ្ងៃ​បុណ្យ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់…ទោះ​វា​វប្បធម៌​លោក​ខាង​លិច​ក៏​ដោយ​ចុះ បើ​យើង​នាំ​យក​តែចំណុច​ល្អ​ៗ​មក​ទុក វា​មិន​ខុសទេ… ឃើញ​ថា​ឆ្នាំនេះ នៅ តាម​សាលា​រៀន​ គ្រឹះស្ថាន​អប់រំនានា ខំ​ប្រឹង​ណែនាំ​ពី​ចំណុច​ល្អ​នៃ ថ្ងៃបុណ្យនៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់​នេះ ដោយ​ព្យាយាម​កែប្រែ​ពាក្យថា បុណ្យសង្សារ​ មក​ជា​ពាក្យ​ថា បុណ្យ​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់វិញ ហើយ​បន្ថែម​ពី​លើ​នោះ​ទៀត មាន​ការ​ពន្យល់ណែនាំ​ឲ្យ​យល់​ថា មិនមែនជា​តែ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ រវាង​សង្សារ​ ឬ​ប្តី​ប្រពន្ធ​នោះទេ តែ​វា​ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់ទូទៅ ឲ្យ​តែ​ពាក្យ​ថា​ស្រឡាញ់គឺ​យើងអាច​រំលឹក​ និង​សម្តែង​ចេញ​បាន​ទាំងអស់ ដែល​នៅ​ក្នុងនោះគេបាន​ព្យាយាមសង្កត់​លើ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ក្នុង​រង្វង់​គ្រួសារ ឪពុក​ម្តាយ​បង​ប្អូន​ជា​​ចម្បង ។

.
ច្នេះ​នៅ​ក្នុងឱកាស​បុណ្យ​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់នេះ​ដែរ ខ្ញុំ​ក៏​សុំ​រំលឹក​នឹក​ដល់​ក្តី​ស្រឡាញ់​ទាំង​ឡាយ​ ដែល​ខ្ញុំ​មាន ​មាន​ចំពោះ​ខ្ញុំ និងក្តី​ស្រឡាញ់​ទាំង​អស់​ក្នុង​លោកនេះ ។ ក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ខ្ញុំមាន ច្រើន​លើស​លុប មិនអាច​ប្រៀប​ធៀប​នឹង​ក្តី​ស្រឡាញ់ណា​ទាំងអស់ គឺ​ក្តី​ស្រឡាញ់ចំពោះ​ម៉ាក់ ហើយក៏​ជាក្តី​ស្រឡាញ់​ដែលមានចំពោះ​ខ្ញុំ ឬ​ដែល​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់​ពិត​បរិសុទ្ធ ដែល​ខ្ញុំ​គិត​ថា​វា​មាន​ទំហំធំមិន​អាច​កាត់​ថ្លៃបាន ។ ក្រៅ​ពី​នោះ នៅមាន​ក្តី​ស្រឡាញ់​ផ្សេងៗជា​ច្រើន ដូចជា​ ស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ស្រឡាញ់​ញាតិ​មិត្ត​បង​ប្អូន ស្រឡាញ់ជាតិ មាតុភូមិ សន្តិភាព និង ពិភពលោក​យើង​ទាំងមូល ។ល។ ហើយ​ក៏មិន​ភ្លេច​ក្តី​ស្រឡាញ់ ដែល​ដល់​វ័យ​ដល់​វេលា​តែង​តែ​កើតមាន​នោះ​ដែរ បើ​ទោះ​ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់​ ដែល​ខ្ញុំមាន​កន្លងមក​ ចំពោះ​រឿង​នេះ គឺ​ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ចេញ​ពីចិត្ត​ពិត ក្តី​ស្រឡាញ់ដែ​ល​មិន​ក្លែង​ក្លាយ ហើយ​បើ​ទោះ​ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​បាន​ទទួល​មក​វិញ បាន​ត្រឹម​តែជា​ការ​​ យល់ច្រលំ ឬ ជាការ​បោក​ប្រាស់ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ក៏​ខ្ញុំ​សូម​រំលឹក​ដល់​ក្តី​ស្រឡាញ់​ទាំង​អស់​នោះ​ផង​ដែរ ។ បើ​ទោះ​វា​ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់បែប​មិន​ពិត ឬ​ភាន់ច្រឡំ ដែល​គេ​ឲ្យ​មកយើង​ តែយើង​នឹង​បាន​ទទួល​សេចក្តី​សុខ​ពិត ព្រោះ​យើង​មាន​បាន​ជូន​ក្តី​ស្រឡាញ់​ពិត​របស់យើង​​ឲ្យ​ទៅគេ និង​បើ​ទោះ​ចុង​ក្រោយ​អ្វីដែល​​ក្តី​ស្រឡាញ់ទាំង​នោះ​បន្សល់ទុក​ឲ្យ​ គឺ​ជា​ការឈឺ​ចាប់​ពិត​ក៏​ដោយ​ចុះ… សូម​រំលឹក​ដល់​ក្តី​ស្រឡាញ់​គ្រប់​រូប​បែប ដូប​ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​ដែល​ពោល​ណា ឥទ្ធិពល​ស្នេហា​ធំមហិមា ផែន​ដី​នឹង​ឈប់​វិល ដរាបណា​ស្នេហា​គ្មាន​សេស​សល់​នៅ​ក្នុង​លោក​នេះ ។
.

George Michael – The First Time Ever I Saw Your Face
(The Most Romantic One!)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

First Time Ever I Saw Your Face

The first time ever I saw your face
I thought the sun rose in your eyes
And the moon and stars were the gifts you gave
To the dark and the empty skies, my love,
To the dark and the empty skies.

The first time ever I kissed your mouth
And felt your heart beat close to mine
Like the trembling heart of a captive bird
That was there at my command, my love
That was there at my command.

And the first time ever I lay with you
I felt your heart so close to mine
And I knew our joy would fill the earth
And last till the end of time my love
It would last till the end of time my love

The first time ever I saw your face, your face,
your face, your face

Celine Dion – The First Time Ever I Saw Your Face

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(more…)

រឿង​ខ្លី “សំណព្វចិត្ត”

Thursday, January 28th, 2010

មិនមែន ជារឿងដែលខ្ញុំតែងដោយខ្លួនឯងទេ តែជារឿងដែលខ្ញុំបានអាន ជារឿងដែលនិពន្ធប្រើសិល្បវិធី​តែងដែលខ្ញុំចូលចិត្ត គឺជារឿងខ្លី ហើយអ្នកនិពន្ធប្រើវិធីសាស្ត្រ ឬសិល្បវិធីមួយបែបក្នុងការនិពន្ធរឿងខ្លី ដែលឲ្យអ្នកអានជាប់ចិត្ត មិនងាយនឹងបំភ្លេចបាន (បើទោះជាលួចជេរអ្នកនិពន្ធបន្តិចក៏ដោយចុះ) ។ សិល្បវិធីដែលថានោះ ខ្ញុំនឹងបកស្រាយនៅខាងចុងសាច់រឿង ។

.

សុំដំណាលរឿងបែបសង្ខេបៗ គឺរឿងដើមរបស់គេនោះខ្លីណាស់ទៅហើយ តែខ្ញុំមិនចង់ធ្វើការបកប្រែទេ គឺយកមកដំណាលបន្តចុះ ដោយព្យាយាមរក្សាសាច់រឿងឲ្យបានល្អបំផុតតាមដែលសមត្ថភាពអាចធ្វើ ទៅរួច ។

..

.

រឿងដំណាលថា ក ជានិសិ្សតនៃសាកលវិទ្យាល័យមួយនៅទីក្រុងធំ ។ ក ចេញមកពីគ្រួសារដែលមានវបត្តិផ្ទៃក្នុង គឺខ្វះភាពកក់ក្តៅ ព្រោះឪពុកម្តាយគេបានលែងលះគ្នា ហើយបានបោះបង់រូបគេឲ្យអណ្តែតត្រសែត តស៊ូនឹងជីវិតដើម្បីបានរៀនសូត្រ តែម្នាក់ឯង ។

..

..

ដូច្នេះលុយកាក់ ក រៀនសូត្រ ឬក៏ចាយវាយសម្រាប់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ គឺបានមកពីការងារថែមក្រៅម៉ោងរៀនរបស់គេ ។ ការងារនោះគឺជាអ្នកធ្វើសសៃនៅក្នុងហាងស្ប៉ាដ៏ល្បីមួយ ។ ដោយរូបរាងមុខមាត់របស់គេចាត់ទុកបានថា «សង្ហា» ក បានក្លាយជាបុគ្គលិកលេចធ្លោម្នាក់នៅក្នុងហាង ហើយមានម៉ូយមកប្រើសេវារបស់គេមិនដាច់ រហូតធ្វើឲ្យគេគេចសាលាជាប្រចាំ ។

..

..

តែនិយាយបើរំពឹងតែពីលុយដែលបានពីការងារក្នុងហាង ក ពិតជាមិនអាចប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់ហូរហៀរដូចអ្វីដែលគេធ្វើសព្វថ្ងៃនោះទេ ។ គឺក្រៅពីការងារក្នុងហាងហើយ គេនៅទទួលការងារក្រៅទៀត គឺសេវាកម្មពិសេសសម្រាប់ភ្ញៀវមួយចំនួនដែលត្រូវការរូបគេ (ហេហេហេ ខ្ជិលកាច់កុងច្រើន សេវាកម្មផ្លូវភេទ) ។ មិត្តជិតស្និតមួយចំនួនបានដឹងរឿងនេះ  តែគេហាក់អាចទទួលយកបាន ព្រោះយល់ថាក៏ធ្វើដើម្បីរៀនសូត្រ ។

..

..

..

យប់មួយបន្ទាប់ពីចប់ការងារបម្រើភ្ញៀវក្រៅហាង ក កំពុងចាកចេញពីបន្ទប់សណ្ឋាគារ គេបានទទួលទូរស័ព្ទមួយ ។ (more…)

bye 2009 & hi 2010

Sunday, January 3rd, 2010

ពេល​វេលា​ពីមួយ​វិនាទីទៅ​មួយវិនាទី​ រឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​បាន​កើត​ឡើង​ លើ​មនុស្ស​យើង​ម្នាក់ៗ​ផ្សេង​ៗគ្នា ហើយ​បើសរុប​ទៅជា​មួយនាទី មួយ​ម៉ោង មួយ​ថ្ងី មួយ​អាទិត្យ មួយ​ខែ និង​មួយ​ឆ្នាំ​ ខ្ញុំ​ជឿថា​គ្មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់ចាំ​អស់​ទេ ថា​មាន​រឿង​អីខ្លះ​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គេ ។ មាន​តែ​រឿង​ដែល​សំខាន់ៗ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​វា​ដិត​នៅជាប់ក្នុង​ការចងចាំរបស់យើង ។​​ ពិសេស​ជាង​នេះ​ទៅទៀត មនុស្ស​យើងគឺ​តែងតែទទួលបាននូវ​អ្វី​ដែល​ផ្ទុយ​ពីការចង់បាន​របស់ខ្លួន ដូចជា​រឿងដែល​កើតឡើង​មួយ​រយៈពេល​ពីមួយ​វិនាទីទៅមួយវិនាទីអញ្ចឹងដែរ មាន​រឿងខ្លះ​យើង​ប្រាថ្នា​ចង់​ឲ្យ​ភ្លេច តែ​វា​ត្រឡប់ទៅជាចាំមិន​ព្រម​ភ្លេច ហើយមាន​រឿង​ខ្លួន​យើង​ចង់ចាំ (ជាពិសេស​រឿង​មើល​មេរៀន ហេហេហេ) វា​បែរជា​ភ្លេច​ងាយ​ជាង​ស្អីទៅទៀត ។

ខ្លួន​ខ្ញុំ​ក៏អញ្ចឹង​ រយៈពេល​ ៣៦៥ថ្ងៃ​កន្លង​ទៅ​ថ្មី​ៗ ឬ​ហៅជាភាសាមួយទៀតថា​ ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅនេះ មាន​រឿងជាច្រើន​កើត​ឡើង​ក្នុងជីវិត ដោយមិន​បាច់​រ៉ាយរ៉ាប់ទេគឺ​វា​មាន​ទាំង​ពីរ​ប្រភេទហ្នឹងគឺ ល្អ នឹង​អាក្រក់ ។ តែសរុប​ឲ្យ​ខ្លីខ្ញុំ​ថា មាន​រឿង​ល្អ​កើត​ឡើង​ច្រើនជាង​រឿងអាក្រក់ ក្នុង​នោះមាន​ជាអាទិដូចជា បញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ​ដែលខ្ញុំ​រៀន​អស់ពេល ៦​ឆ្នាំហើយ​ដោយ​ត្រដាបត្រដួស … មាន​មនុស្ស​ថ្មីៗ​(មិត្ត)​ ដើរ​ចូល​មកក្នុង​ជីវិត​ខ្ញុំ​ ចាត់​ទុក​ថា​ជារឿង​ល្អ ព្រោះវា​អ្វី​ដែរ​យើង​មិន​អាច​កាត់ផ្តាច់បាន​គឺ​សង្គម នៅពេល​ណា​យើង​ពង្រីក​សង្គម​យើងឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ធំ ខ្ញុំ​ថា​គុណសម្បត្តិ​មាន​ច្រើនជាង​គុណវិបត្តិ ជាពិសេសសម្រាប់មនុស្ស​ដែល​រាប់អាន​មនុស្ស​យ៉ាប់ដូចជាខ្ញុំ ។ មា​ន​រឿង​ជាច្រើន​ដែល​កើត​ឡើង ហើយ​ខ្ញុំ​ប្រាថ្នា​ថា ហ្នឹង​ព្យាយាម​ធ្វើ​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​ដើម្បីឲ្យ​វា​ថិត​នៅ​ក្នុង​ការចងចាំ​របស់ខ្ញុំ​ជា​រឿង​រហូត តាម​រយៈការកត់​ត្រា ។ល។ ឆ្លង​កាត់មេរៀន​ជីវិតរយៈពេល ៣៦៥ថ្ងៃកន្លងមក​នេះ ខ្ញុំ​រៀនចេះ​បានច្រើន​ណាស់ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​សរុប​ថាឆ្នាំ​កន្លងជាឆ្នាំ​ល្អមួយ​សម្រាប់ខ្ញុំ​ ។

និយាយ​ពី​រឿង​ឆ្លង​ឆ្នាំ ជា​រឿង​ដដែល​ៗ​កើត​ឡើង​ទៀង​ទាត់ តែ​នៅ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​(លោភ)យើង​ត្រេក​ត្រអាល​បានជា​រឿយ! ឆ្នាំ​ណា​ក៏​ដូច​ឆ្នាំ​ណា គិត​ៗ​ទៅ​យប់​ហើយ​ភ្លឺ​ ហើយ​ដល់​ម៉ោង​ដល់​ពេល​វា​ក៏​យប់​វិញ គ្មាន​ឃើញ​អី​ចម្លែក តែមិន​ថា​​ខ្ញុំ​ មិន​ថា​គេ មិន​ដឹង​ជា​ស្អី​ឲ្យ​តែ​យប់​ឆ្លង​ឆ្នាំ​ហ្នឹង ជ្រួល​ច្រាល​មិន​ដេក​មិន​ពួកនឹង​គេ​តែ​ទៅ ។

ប្លែក​សម្រាប់​ឆ្នាំ​នេះគឺ​ខ្ញុំ​ខាន​រាប់​ថយ​ក្រោយ​ឆ្លង​ឆ្នាំ​តែប៉ុណ្ណឹង​ឯង គិត​ថា​ដេក​អាន​សៀវ​ភៅ​លេង​ៗទម្រាំ​ដល់​ម៉ោង​សឹម​ទៅ​រាប់​ថយ​ក្រោយ លា​ឆ្នាំ​ចាស់​ហើយ​ទទួល​សាទរ​ឆ្នាំ​ថ្មី​តាម​កម្មវិធី​ប៉ុស្តិ៍ទូរទស្សន៍ តែមាន​ឯង​ណា មិន​ជក់​រឿង​ពេកអាន​ឡើង​ហួស​ឆ្នាំ មើល​មក​នាឡិកា​ក្បាល​ដំណេក​ ចូល​ហួស ៧ នាទី​បាត់ទៅ​ហើយ!

ហេហេហេ ខ្ញុំ​ទៅអីបាន​អូស​ពេល​វេលា​ឲ្យ​ដើរ​ថយ​ក្រោយ​មិន​ក៏មិន​កើត មាន​តែ​គិត​ពី​រឿង​ល្អៗ​វិញទៅ គិត​ថា​ឆ្នាំ​នេះ​ចំណេញ​ហើយ​ចូល​តែពីរ​ឆ្នាំ​បាន​ហើយ ព្រោះ​ជាធម្មតា​ខ្មែរ​យើង​មួយ​ឆ្នាំៗ​ចូល​បីដង​ឯណោះ ហើយ​ខ្ញុំ​ខាន​មួយ នៅ​សល់ពីរ​ ហេហេហេ ចូល​តិច​ក៏​ល្អមិន​សូវ​ចាស់ ។

ផែន​ការ​ជីវិត​សម្រាប់​ឆ្នាំ​ថ្មីមាន​អី​ខ្លះ? ខ្ញុំ​ថា​យើង​គ្រប់​គ្នា​តែមាន​ផែន​ការជីវិត តែ​គ្រាន់​តែជា​គម្រោង បើ​វា​មិន​បាន​សម្រេច​ទៅ​តាម​អ្វី​គ្រោង​ទុក​ទាំង​ស្រុង​ក៏​ ការដែលមាន​គម្រោង​ខ្ញុំ​គិត​ថា​វា​ប្រសើរជាង​គ្មាន​ដែរ​ វា​ប្រៀប​ដូចជា​យើង​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ ហោច​ណាស់​ក៏​យើង​ដឹង​​ថា​គោល​ដៅ​ទៅណា មិន​ដឹង​ម៉េច​នឹង​ស្មាន​បរិមាណ​សាំង​ត្រូវ វីវរ​អស់សាំង​កណ្តាល​ផ្លូវ​វា​ក្លាយ​ជា​រឿង​យ៉ាប់ តែបើចែដន្យ​ម៉ាស៊ីន​ខូចទៅមុខ​មិនបាន ឬ​សាំ​អស់​ព្រោះ​ស្ទះ​ផ្លូវ ដែល​ទាំង​នេះ​សុទ្ធ​សឹងជា​ហេតុ​កើត​ដោយមិ​នបាន​ដឹងជាមុន វា​ជារឿង​ផ្សេង ដែលអាច​ចាត់​ទុក​ថា​ឧបសគ្គ​នៃ​គម្រោង​ការជីវិត​ ។

ឆ្នាំ​ថ្មីនេះមាន​រឿង​ជាច្រើន​ចង់​ធ្វើ ហើយ​ចាប់អនុវត្តិអាទិភាព ឬ​ភាព​ចាំបាច់តែខ្ញុំ​ជា​អ្នក​កំណត់​ឡើង​ដោយ​ខ្លួនឯង ។ គេឧស្សាហ៍និយាយ​ថា​ ឆ្នាំ​ថ្មី​អ្វី​ៗ​ក៏ថ្មី  ហេហេហេ ខ្ញុំ​ថាមិន​អញ្ចឹង​ទេ បើ​អាប់ដេត​ថ្មី​ប្រហែលជា​អាច​ទទួល​យក​បាន ហោច​ណាស់​ក៏​យើង​ម្នាក់ ដែលមិន​ថ្មីគឺ​នៅ​ជា​ខ្លួន​យើងដដែលណឹងឯង ។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ឆ្នាំ​ថ្មី​ផែន​ការថ្មី​អាច​មាន​ខ្លះ តែផែន​ការ​ចាស់​ (ដែល​មិន​ទាន់បាន​សម្រេច) ក៏​នៅ​តែបន្ត​អនុវត្ត​ទៅមុខ អាច​ប្រហែលជាមាន​យុទ្ធសាស្ត្រ​ខ្លះ​ត្រូវ​ផ្លាស់ប្តូរ ឬបន្ទាន់សម័យ ។ល។ តែទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏នៅ​តែ​អះអាង​ជា​និច្ច​ថាមិន​អាចទៅ​ជាថ្មី​ទាំង​ស្រុងនោះទេ ។

ខាង​លើ​លើក​ពី​អនាគត​កាល​ហើយ ចូល​ដល់​ “អតីតកាល” ម្តង សួរ​ថា​តើហ៍​ត្រូវ​ចាត់ការយ៉ាងម៉េចជាមួយ​វា? មិន​ពិបាក តែក៏មិន​ស្រួល​ដែរ ភាគ​ច្រើនគេ​និយាយ​ថា ចាត់ទុក​អតីតកាល​ឲ្យ​ជា​មេរៀន​សម្រាប់​បច្ចុប្បន្នកាល និង​រៀប​គម្រោង​សម្រាប់អនាគត ហើយ​ការ​ដែល​ដើរមក​ជាន់ចំ​ស្មាម​កំហុស​ដែល​ធ្លាប់​ករឡើង​ហើយ​ក្នុងអតិតកាល​ជា​រឿងដែល​មិន​គួរ​ឲ្យ​កើត​មាន​ឡើង​ឡើយ អានេះ​ហើយ​ទើប​ជា​រឿង​លំបាក​ ព្រោះជា​រឿយ​ៗ​ការខុស​ឆ្គង​តែតែកើត​មាន​ឡើង ហើយ​មាន​រឿងជាច្រើន​ខុស​ហើយ​ខុស​ទៀត ។

តែសម្រាប់ខ្ញុំ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​លួង​លោ​ម​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​បាន​នោះគឺ បច្ចុប្បន្ន​កាល​របស់ខ្ញុំ រាល់ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ធ្វីមួយ ខ្ញុំ​មិន​សូវជា​ស្តាយ​ក្រោយ​នឹង​ទង្វើរ​របស់ខ្ញុំ​ឡើយ  ព្រោះ​ខ្ញុំ​តែងធ្វើ​ចិត្ត​ទទួល​យក​លទ្ធផល​របស់​ខ្លួន​ជានិច្ច មិន​ថា​ល្អ ឬអាក្រក់ទេ ។

ផ្លូវ​បួស

Sunday, December 20th, 2009

ធ្លាប់​ឃើញ​ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច​ ចុះកិច្ច​សន្យា​ជាមួយ​ក្រុម​ហ៊ុន​មួយ​រឿង​ ការសាងសង់​រថភ្លើងអាកាសនៅ​ភ្នំពេញ  ហើយ​បើ​តាម​ចាំបាន​គម្រោង​នេះ នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ដំណើរ​ការ​នៅ​ឆ្នាំ ២០១៤ (មិនមែន​ផ្តើម​ប្រើ​ប្រាស់ទេគឺ​ផ្តើម​សាងសង់) បច្ចុប្បន្នកាល​ប្រហែល​គេ​កំពុង​សិក្សា​លម្អិត …

សេវា​​ជឹកជញ្ជូន​សាធារណៈដូចជា​ពិបាក​ធ្វើ​បន្តិច​នៅ​ភ្នំពេញ កាល​ពីឡាន​ក្រុង​នោះ​បរាជ័យ​ម្តងទៅហើយ… វាមាន​កត្តា​ច្រើន​ណាស់​ តែ​ក្នុងនោះ​ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​មួយ គឺ​”ចិញ្ចើម​ផ្លូវ” ដែលជាចំណែក​មួយ​ជម្រុញ​ឲ្យ​រឿង​នេះ​អាន​ឈាន​ទៅ​មុខ​បាន ។ តាម​បទពិសោធន៍កន្លងដែល​ធ្លាប់​បាន​ទៅ​ឃើញ​ស្រុក​គេដែល​ធ្វើ​រឿង​នេះ​បាន គឺ​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ចិញ្ចើម​ថ្នល់ដែល​អាច​ឲ្យ​អ្នក​ដំណើរ​ដើរ​បាន ព្រោះឡាន​ក្រុង​ក្តី រទេះ​ភ្លើង​ក្តី វា​មិនអាច​ជូន​អ្នក​ដំណើរ​គ្រប់​គ្នា​ទៅ​ដល់​មុខ​ផ្ទះគេ​ទេ ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​ដើរ​បន្ត​ពី​ចំណត​ឡាន​នោះ​ទៅ​ផ្ទះ ។

“ផ្ឡូវ​បួស” (និយមន័យ៖ ផ្លូវ​ត្រូវបាន​គេ​កោចិញ្ចើម​អស់ ដូចលោក​សង្ឃង «ប្អូន​ជីដូនមួយ​ខ្ញុំ​មិនដឹង​ជា​ទៅបាន​ពាក្យ​ពីណា តែ​ត្រូវ​ផន់វាមែន»… នៅភ្នំពេញ​ឃើញ​ថា​រឿង​នេះ​ដោះ​ស្រាយ​ពិបាកបន្តិចហើយរឿង​”ផ្ឡូវ​បួស” ដូច​កៀចក​អញ្ចឹង បាន​មួយ​រយៈហើយ​ក៏ត្រឡប់​មក​វិញ បើ​ថា​អ្នក​រក​ស៊ី​ដែល​ដាក់តាំង​របស់​ពេញ​នោះ​ទៅ​ហើយ មុខ​ផ្ទះឯកជន​ភាគច្រើន​សង់​សឹង​មក​ដល់​​ផ្លូវ (ផ្ទះ​ខ្ញុំជា​ដើម គ្រាន់តែ​ថា​ផ្លូវ​តូច​ខាង​ក្នុង​វា​មិន​សូវ​អី (ទុកចិញ្ចើម​ស្ទើរមួយម៉ែត្រ) ហើយ​ប្លង់​កម្មសិទ្ធ​កាត់ចែក​មក​អញ្ចឹង) ។ ឃើញមាន​ផ្ទះ​ខ្លះ​នៅផ្លូវ​ធំៗ មាន​សល់ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​ច្រើន បាន​ធ្វើ​ជា​សួនច្បារនៅលើនោះ​តែម្តង ហើយ​មាន​អ្នក​ណាទៅ​ហ៊ានថា​អី​ បើ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​មានកាច​សឹងអី!

សរុប​ឲ្យ្​ខ្លី ចាំ​មើល​ក្រុម​ហ៊ុនដែល​រៀបចំធ្វើ​រថភ្លើង​អាកាស​នៅ​ភ្នំពេញ​ គេ​ដោះ​ស្រាយ​យ៉ាណាដែរ​រឿង​ហ្នឹង…

ភ្ជាប់​មក​ជាមួយ​ឧទាហរណ៍​ “ផ្លូវ​បួស” បើ​កោរតែចិញ្ចើម​ខាង​គាត់​រកស៊ី​ទៅមិន​ថាទេ គាត់​កោរ​ឆ្លងថ្នល់ម្ខាង​ទៀត ពេល​ខ្លះ​គាត់​ដាក់មក​លើ​ផ្លូវថែមទៀត (មាន​ការចតជា​ប្រចាំ​រ៉ឺម៉ក​ដឹង​អីហ្នឹង) ហើយ​មាន​ពេល​ខ្លះ​កម្មករ​លាប​គ្រឿង​តុទូផ្តៅ​ហ្នឹង​ថែមទៀត ឃើញស្ញើបជំនួស (ធ្វើការទយគូទ​លើ​ផ្លូវ​) ហើយ​បើពេល​ម៉ោង​ស្ទះផ្លូវ​វិញ ថាំចិត្ត​នឹង​ពួក​គាត់មែនទែន… តែមើល​ពួក​គាត់ដូច​មិន​មាន​អារម្មណ៍រងារ​ក្តៅអីជាមួយទេ… បើ​ពោល​ដល់​​សមត្ថកិច្ច​សណ្តាប់ធ្លាប់​ក្រុង​ក៏ហាក់​មើល​មិន​ឃើញ​ទៅទៀត… តែ​បើ​ផ្ទះណា​សាងសង់អី មិន​ទាំងចាក់​ខ្សាច់លើ​ចិញ្ចើម​ថ្នល់​ផង ក៏គាត់​មក​កោសរូសគេដែរ … គាត់​ថា​ខូច​សណ្តាប់ធ្លាប់​ក្រុង…ហេហេហេ!

ប្រលោម​លោកខ្នាត​ខ្លី​ – “យប់​នេះ​កាល​ពី២៧​ឆ្នាំ​មុន​”

Sunday, December 20th, 2009

ទោះ​មិន​ស្គាល់គាត់​ក៏​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់គាត់ដែរ… វា​ដូចជា​សភាវគតិរបស់​​មនុស្ស​យើង​អញ្ចឹង…ទោះ​មិន​ស្គាល់​ក៏​ខ្ញុំ​គោរព​ គាត់​ដែរ… គិត​ទៅ​មនុស្ស​យើង​អញ្ចឹងមែន​ណ៎ មិន​ខុស​ព្រោះ​មិន​បាន​ធ្វើ​ មិន​ធ្វើ​គឺ​មិន​ខុស… ហើយគាត់​រឹត​តែ​គ្មាន​ថ្ងៃ​ធ្វើ​អ្វីខុស​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ក៏​ដូច​អ្នក​ដទៃទៀត​ដែរ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិ​ន​ស្គាល់គាត់ ហើយ​គាត់​ក៏​គ្មាន​ថ្ងៃ​ស្គាល់​ខ្ញុំ​ គឺ​យើង​មិន​ស្គាល់គ្នា … ចុះ​ម៉េច​បាន​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​ពីគាត់​ ព្រោះ​គាត់ជាមនុស្ស​សំខាន់​ក្នុងជីវិត​ខ្ញុំ គ្មាន​គាត់​ក៏​គ្មានខ្ញុំ​ តែ​​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​បើក​ភ្នែក​មើល​លោកនេះ រូបគាត់​បាន​ចាក​ចោល​លោក​នេះ​៦ខែមុន​នោះ​បាត់ទៅហើយ… គាត់គឺ​ … (more…)

ចិត្តពីរ…

Thursday, December 17th, 2009

មនុស្ស​ពីរនាក់ចិត្ត​ពីរ​វា​ជា​រឿង​ធម្មតា ហើយ​មនុស្ស​ម្នាក់ចិត្ត​ពី​រ​ក៏ធម្មតា បើ​វា​ស្ថិត​នៅ​ពេល​វេលា​ពីរផ្សេង​គ្នា ព្រោះ​ចិត្ត​មនុស្ស​យើង​ប្រែ​ប្រួល​តាម​ពេល​វេលា​ តែ​អ្វី​ដែល​ពិបាក​សម្រាប់មនុស្ស​ម្នាក់ចិត្ត​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែមួយឯណេះ​ទេ ។ បើ​ស្រឡាញ់​របស់​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​គេ​ហៅ​ថា​សាវា ឬ​លោភ តែ​បើមាន​ចិត្ត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​ក្នុង​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​នោះ​បាន​ហៅ​ថា​មហា​ពិបាក ។ នឹក​ឃើញ​ដល់បទ​ចម្រៀង​ម៉េង កែវពេជ្ជតាមួយ​បទ ចំណងជើងថា​ “បើ​អូន​ស្នេហ៍បង” មាន​វគ្គ​មួយ​ច្រៀងថា ចិត្ត​មួយ​ហាម​ឃាត់ ចិត្ត​មួយ​តវ៉ា  មាន​ទោស​ប៉ុណ្ណា បើ​ខ្ញុំ​​ស្នេហ៍បង … ជម្រើស​ចុង​ក្រោយ​ប្រសើរ​បំផុត​សម្រាប់​ខ្ញុំមាន​តែបណ្តោយ​ឲ្យ​ពេល​វេលាជាអ្នក​ដោះ​ស្រាយទៅ​ចុះ បើ​ចិត្ត​ណាមួយ​វាខ្លាំង​ជាង វា​ច្បាស់​ជា​ឈ្នះមិន​ខាន… សម្រាប់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​គឺ​ទ្រាំ​តាម​កម្ម​នៃ​មនុស្ស​ចិត្ត​ពីរ​ទៅ… ហេហេហេ (សើច​ចំអក​ព្រហ្មលិខិត​មួយ​សិន ពិបាក​ពេក​សើច​មួយ​ឲ្យ​ធូរ​ពោះ)

ស្តាប់​បទ​ចម្រៀង​លម្ហែមួយ​បទ…

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

«បើ​អូន​ស្នេហ៍បង» ម៉េង កែវពេជ្ជតា

ផ្កាដុះ​លើ​ថ្ម ផ្កា​អ្នក​ក្រក្រី ត្រដរ​ប្រិម​ប្រិយ ល្អ​ឥតមាន​អ្នក​ថែ
ភ្នែក​គេ​ភ្នែកឯង​មើល​មក​ពេល​ណា ជះចេញ​វាចា​ផ្កា​ថ្មឥដ្ឋ​ប្រាក់ ។

ដឹង​ហើយ​ឮ​ហើយ​តែចិត្ត​នៅ​ស្នេហ៍ គេ​ចមិន​រួច​ទេបង​អ្ហើយ​ដូច​ជាប់​ច្រវាក់
ឱ! ស្នេហ៍អើយ​ស្នេហ៍​អ្នក​ជាអន្ទាក់ ទាញ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ធ្លាក់​រណ្តៅ​លោកិយ៍ ។

តើ​ប្រុស​ដឹងទេ​ថា​អូន​ស្នេហ៍បង? អូន​​ប្រឹង​បន់ផ្សង​ឲ្យ​ជួប​ទ្រូង​ថ្លៃ
ទោះអស់សង្ឃឹម​ដូច​មេឃ​និង​ដី ចិត្ត​ខំ​ស្រមៃ​ដល់​ថ្ងៃ​រៀប​ការ ។

ពិបាក​ម៉្លេះ​ទេ ស្នេហ៍គ្មានចម្លើយ បើបង​ដឹង​ហើយ បង​អើយ​សើច​យំ​ឬយ៉ាងណា?
ចិត្តមួយ​ហាម​ឃាត់ ចិត្ត​មួយ​តវ៉ា មាន​ទោសប៉ុណ្ណា បើ​ខ្ញុំ​ស្នេហ៍បង

today’ shots “Apsara – Angkor #1″

Friday, May 8th, 2009

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

អប្សរា​សក់​ខ្មៅ – សុង សេង​ហ៊ន

អលង្ការ​ច្រើន ស្រដៀង​ហ្នឹង​សម្លៀក​បំពាក់​សម្រាប់​របាំអប្សរា

អលង្ការ ច្រើន ស្រដៀង ហ្នឹង សម្លៀក បំពាក់ សម្រាប់ របាំអប្សរា

នាង​អប្សរ​ចង្កា​ព្រែក

នាង អប្សរ ចង្កា ព្រែក

ម៉ូត​សក់​ប្លែក​ ហើយ​សំខាន់មើល​ទៅ​ដូចមាន​ពាក់អាវ​ទ្រនាប់

ម៉ូត សក់ ប្លែក ហើយ សំខាន់មើល ទៅ ដូចមាន ពាក់អាវ ទ្រនាប់

មុខ​ដូច​មិន​មែន​ខ្មែរ សង្ស័យ​កាត់​ចិន​

មុខ ដូច មិន មែន ខ្មែរ សង្ស័យ កាត់ ចិន

​ច្រមុះ​ស្រួច​ស្អាត

ច្រមុះ ស្រួច ស្អាត

អលង្ការ​ច្រើន ស្រដៀង​ហ្នឹង​សម្លៀក​បំពាក់​សម្រាប់​របាំអប្សរា

អលង្ការ ច្រើន ស្រដៀង ហ្នឹង សម្លៀក បំពាក់ សម្រាប់ របាំអប្សរា

ស្ទីល​ឈរ​ដាក់​ក្រពាត់ដៃ

ស្ទីល ឈរ ដាក់ ក្រពាត់ដៃ

ស្ទីល​ឈរ​ដាក់​ដៃ​លើ​ស្មារ

ស្ទីល ឈរ ដាក់ ដៃ លើ ស្មារ

ម៉ូត​សក់​ប្លែក

ម៉ូត សក់ ប្លែក

ម្កុដ​ខ្ពស់

ម្កុដ ខ្ពស់

ចង្កាព្រែល

កៀក កគ្នា... (ហ្អេរអាពួក ម៉ាក ហេហេហេ)

មុខ​ស្អាត ញញឹម​ស្រស់

មុខ ស្អាត ញញឹម ស្រស់

មួដ​សក់​ប្លែក

មួដ សក់ ប្លែក

នាង​អប្សរ​នេះ​សង្ស័យ​កូន​កាត់ចិនដែរ

នាង អប្សរ នេះ សង្ស័យ កូន កាត់ចិនដែរ

Fake Fact!

Wednesday, April 22nd, 2009

ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ…

ខ្ញុំ​ធ្លាប់​មើល​កុន​មួយ​រឿង ចំណង​ជើង​ថា “Memory” អ្នក​និពន្ធ​បាន​លើក​ឃ្លា​ប្រយោគ​ចុង​ក្រោយ​រឿង​ថា “មាន​អ្នក​ចិត្ត​សាស្ត្រ​ម្នាក់​បានលើក​ឡើងថា ការពិត​ មាន​ពីរ​ប្រភេទ ប្រភេទ​ទីមួយ​ជា​ការពិត ពិត​ប្រាកដ ចំណែក​ការពិត​មួយ​ទៀត​ជា​ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ” សួរ​ថា​​បើ​វា​កន្លែង​ក្លាយ​ ហេតុ​អ្វី​បានជា​យើង​ហៅ​វា​ថា​ជា​ការពិត? ដែល​ហៅ​ថា ការពិត ​ព្រោះ​វា​​ជា​ការពិត​សម្រាប់​បុគ្គល​រូប​ណា​ ដែល​ទទួល​ស្គាល់ថា​វា​ជា​ការពិត ។ ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ​នេះ ជា​ការពិត​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​បំផុត និងមាន​គុណវិបត្តិ​មហិមា។  ​បើ​វា​ក្លែង​ក្លាយ​ ហេតុ​អ្វី​គេ​ទទួល​យក​វា? ចម្លើយ​ងាយ​ហើយ​ខ្លី ពី​ព្រោះ​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​មាន​សេចក្តី​សុខ​បាន “ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់ និង​ជុំ​វិញ” ។

(more…)

រឿង​ខ្លី «​កង្កែប​កើត​មុន»

Thursday, March 19th, 2009

សូម​ជូន​រឿង​ខ្លីមួយ​ ក្រោម​ចំណង​ជើង​ចម្លែក​ៗ​ ស្វាគមន៍ Domain ថ្មី​របស់​ VphotO ។

កាល​ពី​ព្រេង​នាយ​មាន​គីង្គក់ស្ទាវមួយ​ក្រុម ជាពួក​ម៉ាក​ហ្នឹង​គ្នា ដោយ​សារអាយុ​របស់​គីង្គក់ពេល​នៅ​អាយុ​ជំទើ ស្បែក​របស់​វាមិន​ទាន់​ចេញ​កន្តួល​ច្បាស់​នៅ​ឡើយ ដោយ​​សារ​តែ​​ភាព​ចង់​​ស្អាត​ចង់​ល្អ ធ្វើឲ្យ​គីង្គក់​ក្រុម​នោះ​តែ​គិត​ថា​ខ្លួន​គេ​មិន​មែន​ជា​គីង្គក់ទេ ពួក​គេ​ជា​កង្កែប​ដែលមាន​ស្បែក​រលោង​ស្អាត មិន​គ្រើម​កន្ទួត​ដូច​គីង្គក់​ឡើយ ។

មានអាមួយ​នោះ​ឈ្មោះ​ វា​តែង​ចំអន់​គ្នា​វា​ជានិច្ចថា “អ្ហែង​មិន​កង្កែប​ទេ អ្ហែងជា​គីង្គក់… ​អា​ស្បែក​កន្ទួល អា​ស្បែក​គ្រើម ។ល។” ។

ដោយ​សារ​តែ​ស្ទើរ​សេចក្តី​ដូច​គ្នា គីង្គក់​ដែល​ត្រូវ​គេ​ចំអន់​ នឹកអន់​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង តែ​គេ​មិន​ដែល​តវ៉ា​ជាមួយ​មិត្ត​ភ័ក្រ​គេ​ឡើយ ដោយ​គិត​ថា​ ថ្ងៃ​ណាមួយ​មិត្ត​គេ​នឹង​ឈប់​ចំអន់លេង​អញ្ចឹង​ដាក់គេទៀត ។

លំហ​មេឃ​ធំគ្មាន​ដែនកំណត់ គង់​តែ​កប៉ាល់​ហោះ​បុក​គ្នា​បាន ហើយ​គង់នៅមាន​អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​មួយ​ចំនួន​ កំពុង​បារម្ភ​ថា កាក​សំណល់​ផ្កាយ​រណប​ជា​ច្រើន ដែលមនុស្ស​បាន​បង្ហោះ​ឡើង​លើអាវកាស​ នឹង​បង្ក​ជា​បញ្ហា​​បណ្តាល​ឲ្យមាន​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់មនុស្ស​វិញ ។

ចុះ​ទម្រាំ​ការ​អត់ធ្មត់​របស់​សត្វ​​លោក​ វា​រមែងមាន​កំណត់ដូច​គ្នា​អញ្ចឹង​ដែរ ។ កាល​ដែលកូន​គីង្គក់​ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ចំអន់​អត់ទ្រាំ គិត​ថា​ថ្ងៃ​ណាមួយ​មិត្ត​ខ្លួន​ ច្បាស់ជា​ឈប់​ចំអន់​ខ្លួន​នោះ​ វាគ្រាន់តែជាការគិត​របស់​គេ​តែប៉ុណ្ណោះ ។

ពីមួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ​ ពួក​គេ​ចម្រើន​វ័យ​កាន់​តែ​ធំ ចំណេះ​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន តែ​អ្វី​ៗ​ទាំងនោះ​វាមិ​នបាន​ជួយ​ ឲ្យ​ការ​គិត​របស់​គីង្គក់​ដែល​ចូល​ចិត្ត​ចំអន់គេ​នោះ​បាន​ប្រសើរ​ឡើយ គឺ​មាន​តែ​យ៉ាប់​ទៅៗ ។

“អាស្បែក​គ្រើម … អាគីង្គក់….​កាល​ណា​បាន​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់ថា​ខ្លួន​ជា​គីង្គក់ទៅ ហាហហា” ជួប​មុខ​ផា…

“អឺ! ចុះ​បើ​អញ​ជា​គីង្គក់​មែន វា​យ៉ាងម៉េច?”  ចាប់​ផ្តើម​ទ្រាំ​លែង​បាន​…

“មាន​យ៉ាងម៉េចគឺ​លែង​រាប់អានហ្នឹង!” បែប​ស្អប់​គីង្គក់​​ខ្លាំង “ស្អប់​រហូត​ទទួល​មិន​បាន​ថា​ខ្លួន​ក៏​ជា​គីង្គក់” …

“អញ្ចឹងមែន​លែង​រាប់អាន​ឲ្យ​ហើយ​ទៅ” ជម្រើស​ល្អ​បំផុតគឺ​អញ្ចឹង​…. “ព្រោះ​អញ​ជា​គីង្គក់!…ប៉ុណ្ណឹង​អស់ចិត្ត​ឬនៅ?”

“អឺ​អស់ចិត្ត​ហើយ!” … អាគីង្គក់ ៗ  ៗ  ៗ  ៗ ស្បែក​គ្រើម​គួរ​ឲ្យ​ខ្ពើម…

“ហើយ​អ្ហែង​ប្រាកដ​ហើយមែន​ក៏​អី ថា​ខ្លួន​មិន​មែនជា​គីង្គក់?” សួរម៉ាម៉ាត់​ចុង​ក្រោយ…

“យើង​មិនមែន​គីង្គក់ទេ! យើង​ជាកង្កែប…គ្រាន់​តែមាន​កើត​មុន​ប៉ុណ្ណោះ” sic!

Party….

Friday, February 20th, 2009

Last night (19th Feb) my family, which contain only 3 members, celebrated a small birthday party for mom! First, my brother and me planned to have dinner outside, unfortunately I had an exam at PUC till 7:00pm. We changed our plan from having dinner outside to having seafood BBQ at home. My brother prepared everything while I was working and and having exam.

Mak … Happy Birthday!

I’ll be you good (little but big:D) boy forever and ever!

I Love you Mak…!


ខ្ទាស់គន្លឹះ​ទ្វារ (ការពារ​សុនខ “ឆ្កួត”)

Wednesday, December 10th, 2008

សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង ដំណឹង​ជូន​សេចក្តី! វីហ្វូតូ ចាប់​ពី​​ពេល​នេះ​ត​ទៅ​សូម​ខ្ទាស់​គន្លឹះ​ទ្វារ​​​! រាល់ មតិ​យោបល់​ទាំង​អស់ នឹង​មិន​បញ្ចេញ​ឲ្យ​ឃើញ​ភ្លាម​ៗ​ទេ​ គឺ​ត្រូវ​រង់ចាំ​ការ​សម្រេច​អនុម័ត​ពី​ម្ចាស់​ផ្ទះ​ជាមុន​សិន ។

មូល​ហេតុ​​បណ្តាល​មក​ពី​​មាន​ សុនខ (ឆ ជើង ក ដាក់​ស្រះ​ អែ) មាន​ផ្ទុក​រោគ​ឆ្កួត​ចេញ​រាតត្បាត … ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​គឺ​ដើម្បី​​​សុវត្ថិភាព​​ និង​ជា​សិទ្ធិ​​របស់​ម្ចាស់​ផ្ទះ ។

សង្ឃឹម​ថា​មិត្រ​ភ័ក្ត​ ថ្មី​ ចាស់ ឬ ​ភ្ញៀវ​​ ដែល​មក​លេង​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​​​​ទាំង​ឡាយ​យោគ​​យល់ និង អធ្យាស្រ័យ ដែល​ត្រូវ​​ចុច​កណ្តឹង​រង់​ចាំ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​បើក​ទ្វារ … ខ្ញុំ​នឹង​ព្យាយាម​មក​បើក​ទ្វារ​ ស្វាគមន៍​វត្តមាន​របស់​បង​ប្អូន​​ឲ្យ​រហ័ស​បំផុត​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​បាន

តែ​សម្រាប់​​ភ្ញៀវ​ជូរ​ ភ្ញៀវ​ចត់ ឬ ផ្អូម បើ​មិន​ពេញ​ហឫទ័យ ឬ វា​ទើស​ចិត្ត​ខ្លាំង​ណាស់ មិន​បាច់​ចូល​មកជាន់​​បរិវេណ​នេះ​ទេ ​គ្មានអ្នក​ណា​គេ​ទៅ​អញ្ចើញអស់​លោក​អស់​អ្នក​ឲ្យ​មកឡើយ​! “អវត្តមាន​របស់​អស់​លោក​អស់​អ្នក​គឺជា​សេចក្តី​សុខ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ជា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​!”

សូម​ប្រកូក​ប្រកាស​ប្រាប់​មិត្ត​ភក្តិ​បង​ប្អូន​ Blog ផង! សូម​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​ ព្រោះ​ឃើញ​ថា​ក្រុមសុនខ​ឆ្កួត​កំពុង​ចេញ​ដើរ​រាតត្បាត! បើ​មិន​ចង់កើត​រោគ​ឈឺក្បាល​ព្រោះ​ពួក​នេះ​ទេ មើល​ទ្វារ​ផ្ទះ​ទ្វារ​សម្បែង​ឲ្យ​បាន​ល្អ ឬ មិន​អញ្ចឹង​ទេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ចិត្ត​ឲ្យ​ធ្ងន់​បន្តិច​ទើប​បាន​។

ការ​រាត​ត្បាត​ម្តង​នេះ​មក​ក្នុង​ទម្រង់​ប្លែក បែប​បៀម​ឈាម​ព្រួស​ដាក់​គេ ព្រោះ​គេ​ប្រើ​ឈ្មោះ​​របស់​ Blogger មួយ​ចំនួន​ ដែល​គេឯង​ក្នុង​ពិភព​ Blog ស្គាល់ តែ​វា​ខុស​ទាស់​ត្រង់ Email និង Link មិនត្រូវ​គ្នា​! ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា Blogger ត្រឹម​ត្រូវ​ល្អជា ឬ​មនុស្ស​មាន​ខួរ​​ក្នុង​ក្បាល​សម្រាប់​គិត​ គេមិន​លាក់​អត្តសញ្ញាណ​ (ដូច​​ឆ្កែ​កន្ទុយ​ខ្វៀន) អញ្ចឹង​នោះទេ! មាន​តែ​ពួក​ដែលមាន​ខួរ​​នៅនឹង​ក្បាល​ជង្គង់សម្រាប់​គិត ទេ​ដែល​ធ្វើ​ទៅ​រួច​នោះ ។

តាម​ស្មាន​ជំងឺ​​ប្រភេទ​នេះ ទាល់​តែ​បាន​គេ​ជេរ​ប្រទិច​ផ្តាសារ​ទើប​ដក​ដង្ហើម​រួច ។ បើ​ពិត​ជា​អញ្ចឹង​មែន​ខ្ញុំ​សុំ​ប្រាប់​ទៅ​វិញ​ថា​មក​ខុស​កន្លែង​ហើយ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ទុក​ឱកាស​ឲ្យ​ពួក​វា​នៅមាន​ជីវិត​ដក​ដង្ហើម​បានយូរ​​ទេ ទុក​ឲ្យ​ពួក​វា​ត្រដរ​ខ្យល់ ងាប់ ព្រោះ​មិន​បាន​គេ​ជេរ​ទៅ​ល្អ​ហើយ ងាប់​ឲ្យ​អស់​កាន់​តែ​ឆាប់​កាន់​តែ​ល្អ!

វីហ្វូតូ! ៚

រឿង​ខ្លី “Advisor in Tears!”

Saturday, October 25th, 2008

by Vហ្វូតូ៚

“ក” និង “ខ” ជា​មិន​ភ័ក្ត្រ​​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​គ្នា​ ។
“គ” ជាមនុស្ស​​ដែល “ខ” ស្រឡាញ់ ។

“ក” ​បាន​ដឹង​ខ្លួន​ថា​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ “ខ” ច្រើន​​ជាង​មិ​ត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ ។ ប៉ុន្តែ​ចិត្ត “ក” មិន​បាន​ប្រាប់​ “ខ” ឲ្យ​ដឹង​ពី​ស្នេហា​ដែល​ខ្លួន​មាន​ចំពោះ​ “ខ” ទេ ព្រោះ​គេ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​ “ខ” មិន​អាច​ស្រឡាញ់​គេ​ច្រើន​ជាង​មិត្ត​ទេ ។ បើ​​ខ្លួន​នៅ​តែ​មានៈ​ចង់​បាន​ក្តី​ស្រឡាញ់​ពី “ខ” ច្រើន​ជាង​មិត្ត​ ខ្លួនច្បាស់​ជា​ត្រូវ​​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​បាត់​បង់មិត្ត​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​នេះ​ជាក់​ជា​មិន​ខាន ។ “ការ​បាត់​បង់​មិត្ត​​ម្នាក់​នេះ”​ជា​អ្វី​ដែល​ “ក” មិន​អាច​ទទួល​យក​បាន​ជា​ឡើយ ។

ដូច្នេះ​ជម្រើស​ដ៏​ប្រសើរ​បំផុត​របស់​​ “ក” គឺ គេ​នឹង​លាក់​ទុក​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​លើស​ពី​មិត្ត​ ​នៅ​ក្នុង​បេះ​ដូង​គេ​តែ​ម្នាក់​រហូត​ទៅ ដើម្បី​រក្សា​មិត្ត​ភាព​រវាង​គេ​ទាំង​ពីរ​ឲ្យ​ឋិត​នៅ​ដូច​ដើម ។

ដោយ​សារ​ភាព​ជិត​ស្និទ្ធ ដោយ​សារ​ការ​ជឿ​ទុក​ចិត្ត ដោយ​សារ​មិត្ត​ភាព​ដែល​ “ក” និង “ខ”​ បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅ​មក ។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​តែង​ពិភាក្សា​ ចែក​រំលែក​ព័ត៌មានគ្នា​​លើ​ បញ្ហា​ទូទៅ បញ្ហា​ការងារ បញ្ហា​គ្រួសារ ហើយ​បូក​រួម​ទាំង​​បញ្ហា​​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មួយ​ចំនួន​ផង​ដែរ ។

“ខ” បាន​បង្កើត​សម្ព័ន្ធ​ភាព​ស្នេហា​ជា​មួយ​ មនុស្ស​ម្នាក់​​ទៀត “គ” ប៉ុន្តែ​ “ខ” នៅ​មិន​ទាន់​មាន​ជំនឿ​ចិត្ត​ថា​ខ្លួន​គេ​ពិត​ជា​ស្រឡាញ់​ “គ”ឬទេ ហើយ​​ “គ” មាន​ចិត្ត​លើ​គេ​ពិត​មែន​ ឬទេ … ឬអាច​និយាយ​បាន​ថាសម្ព័ន្ធ​ភាព​រវាង​ “ខ” និង “គ” ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភាព​មិន​ច្បាស់​លាស់​ថា​នឹង​ត្រូវ​អភិវឌ្ឍន៍​ទៅ​រក​ផ្លូវ​ណាមួយ​រវាង​ មិត្ត​ធម្មតា ឬ​ ស្នេហា ។

ដោយ​សារ​មិត្ត​ភាព និង ការ​ទុក​ចិត្ត​ដែល​ “ខ” មាន​ចំពោះ “ក” ជា​រឿយ​ៗ “ខ” តែ​លើក​យក​បញ្ហា​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​ប្រឈម​ជា​​មួយ​ “គ” មក​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ “ក” ។

ក្រៅ​ពី​តំណែង​មិត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ​ហើយ “ខ” បាន​តែង​តាំង​តំណែង​ថ្មី​ឲ្យ​ “ក” គឺ​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​​បេះដូង​​បន្ថែម​មួយ​ទៀត ។​​ ដែល​ជា​រឿយ​ៗ​ “ខ” តែ​ង​លើក​យក​មក​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ “ក” នូវ​រាល់​បញ្ហា​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​ប្រឈម ក្នុង​ដំណើរ​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​សម្ព័ន្ធ​ភាព​ជាមួយ “គ” ។

“Do you think I really love (គ)?”
“How to know that someone love me or not?”
“How to get her love?”
“Do you think (គ) is my true one?”
“Do you think I should show my to (គ) yet?”
“Do you think I’m ready for LOVE?”
“I really nervous, I sometime feel that I’m not ready for love, but sometime I do think that I’m ready… please give me your idea…”
“Do you think I’m ready for first date with her?”

ទាំង​នេះ​ជា​សំណួរ​ដែល “ខ” តែង​ចោទ​សួរ​ស្នើ​យោបល់​ពី​ទីប្រឹក្សា​​បេះ​ដូង​របស់​ខ្លួន ។ សម្រាប់​ “ខ” វា​គ្រាន់​តែ​ជា​សំណួរធម្មតា​ដែល​មិត្ត​ជិតស្និទ្ធ​ម្នាក់​តប​បាន​ដោយ​មិន​ពិបាក​គិត​ច្រើន ។ តែ​ផ្ទុយ​មក​វិញ “ក” គិត​ច្រើន​លើស​ពី​អ្វី​ដែល​ “ខ”​ គិត​ច្រើន​ដង​ណាស់ ។ វា​ជា​ចំណោទ​ដ៏សែន​ស្មុគ​ស្មាញ​សម្រាប់​ “ក” ។

យើង​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ពីរ​នាក់មាន​គំនិត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​លើ​បញ្ហា​តែ​មួយ ជម្លោះ ឬ សង្គ្រាម​ ​អាច​កើត​មាន​ឡើង​យ៉ាង​​ស្រួល​​រាល់​ពេល​មាន​កិច្ច​ពិភាក្សា ឬ ប្រឈម​មុខ​ការ​ពារ​គំនិត​រៀង​ៗ​ខ្លួន​ ។ រួច​ចុះ​បើ​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែលមាន​គំនិត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​លើ​បញ្ហា​តែ​មួយ អ្វី​វា​នឹង​កើត​មាន​ឡើង ? ពិត​ណាស់​ គឺ​សង្គ្រាម​ ។ ដោយ​ពិបាកក្នុង​ការ​ចែក​ឲ្យ​ដាច់​រវាង មិត្តសំឡាញ់ និង ស្នេហា “ក” តែ​បង្វែរ​​មិន​ផ្តល់​ជា​យល់​​ជា​ផ្លូវ​ការ​ណា​មួយ​ដល់​ “ខ” ក្នុង​ករណីជា​មួយ “គ” ។

ប៉ុន្តែ​ការ​គេច​វេស​របស់​ “ក” ហាក់​នៅបាន​សម្រេច​នៅ​ពេល​ “ខ” នៅ​តែ​​លើក​បញ្ហា​បេះ​ដូង​មក​ពិភាក្សា​ជា​រឿយ​ ។ “ក” ដឹង​ច្បាស់​ណាស់​ថា​ “ខ” កំពុង​ជួប​បញ្ហា ក្នុង​នាម​ជា​មិត្ត​សំឡាញ់ ខ្លួន​គួរ​តែ​ជួយ​​មិត្ត​ឲ្យ​អស់​ពី​សមត្ថភាព និង លទ្ធភាព​ដែល​អាច​ជួយ​បាន ។ តែ​ “ក” មិន​អាចធ្វើ​បាន ព្រោះ​ប៉ូល​ពី​ផ្ទុយ​គ្នា​ក្នុង​គំនិត​របស់​ខ្លួន​នោះ​ឯង ។

“ហេតុ​អ្វី​បានត្រូវ​ជា​រូប​ខ្ញុំ​? ដែល​ត្រូវ​មក​តប​ហ្នឹង​សំណួរ​របស់​អ្នក?”
“តើ​(ខ) គិត​យ៉ាង​ណា​វិញ​ប្រសិន​បើ​គេ​ដឹង​ថា អ្នក​ដែល​គេកំពុង​សួរ​សំណួរ​ទាំង​នេះ​ បាន​លួច​ស្រឡាញ់​គេ?”
“នេះ​ជា​បាប​កម្ម​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ទទួល​មែន​ទេ? បាប​ដែល​កើត​ពី​ចិត្ត​មិន​ស្មោះ​ចំពោះ​មិត្ត​ភាព​ដែល​(ខ)​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ?”
“តើ​អ្នក​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ឈឺ​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា​ទៀត​ទៅ? ឈប់​សួរ​ទៅ​បាន​ទេ?”
“វាវេទនា​ណាស់​ទៅ​ហើយ​ក្នុង​ការ​លាក់​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ក្នុង​បេះ​ដូង​តែ​ម្នាក់​ឯង ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​បន្ថែម​​ទម្ងន់​ទុក្ខ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បន្ថែម​ទៀត​ធ្វើ​អ្វី?”
“អ្នក​ដឹង​ទេ ថា​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់អ្នក​ខ្លាំង​ណាស់! ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​អ្នក​លើស​ពី​មិត្ត​! អ្នក​ដឹង​ទេ?”
មិន​ដែល​លួស​ពេល​ណា​​ឡើយ​ដែល​ “ក”​ តែ​ង​ស្រែក​សួរ​សំណួរ​ខាង​លើ​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​ ស្រែក​សួរ​ឲ្យ​ឮ​បាន​តែ​ក្នុង​ចិត្ត​ម្នាក់​ឯង រាល់​ដង​ពេល​ “ខ” សុំ​យោបល់​ខ្លួន​រឿង​បញ្ហា​បេះ​ដូង​របស់​គេ ។

ម្តង​ៗ​ដោយ​ពិបាក​នឹង​ទ្រាំ​ទ្រ​ពេក “ក” ស្ទើ​រ​ធ្លោយ​ប្រាប់​ “ខ” ឲ្យ​ដឹង​ពីចិត្ត​ពិត​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ “ខ” ។ តែ​ដោយ​​ចិត្ត​កម្សាក​ និង​កម្លាច​របស់​ខ្លួន កម្សាក​ មិន​ហ៊ាន​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​ពិត កម្លាចព្រោះ​ខ្លាច​បាត់​បង់​​តំណែង​មិត្ត​សំឡាញ់​​ ខ្លាច​បាត់​បង់​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ខ្លួន​លួច​ស្រឡាញ់ ។ “ក” ទ្រាំ​បន្ត​ទ្រាំ​ធ្វើ​ខ្លួន​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​អសមត្ថភាព​មួយ​រូប​ឲ្យមិត្ត​សំឡាញ់​របស់​ខ្លួន ទ្រាំ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ទទួលស្តាប់​មនុស្ស​ដែលខ្លួន​ស្រឡាញ់​និយាយ​ដល់​ពី​មនុស្ស​ទី​៣ ទ្រាំ​លេប​លាក់​​ទាំង​អួល​ណែន ។

“ក” បាន​ប្រឹង​ហាម​ឃាត់​ ទប់​ស្កាត់​ កាត់​ផ្តាច់​ លុប​បំបាត់ ចិត្ត​​ស្នេហា​ដែល​មាន​ចំពោះ​ “ខ” ។ តែ​ដូច​យើង​បាន​ដឹង​ហើយ ពាក្យ​ថា​ស្នេហ៍​មួយ​មាត់​ ហាម​ណាស់​រឹត​ណាស់ ហាម​ណាស់​នឹក​ណាស់ ឃាត់​ណាស់​ស្រឡាញ់​ណាស់ កាត់​ណាស់​គិត​ណាស់ ។

ក្រោយ​ពេល​​ “ក” ដឹង​ខ្លួន​ថា​បាន​ទទួល​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ហាម​ឃាត់​ ស្នេហា​ ដែលមាន​ចំពោះ “ខ” មិន​បាន​ហើយ ។ “ក” បាន​ជ្រើស​ផ្លូវ​មួយ​ទៀត​ គឺ​គេច​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ពី “ខ” ការ​កាត់​បន្ថយ​ភាព​ជិត​ស្និទ្ធ​រវាង​គេ​ទាំង​​ ប្រហែល​ជា​អាច​ជួយ​ឲ្យ “ខ” ដក​ទំនុក​ចិត្ត​ខ្លះ​ចេញ​ពី “ក” ហើយ​គេ​ប្រហែល​ជា​នឹង​មិន​មក​ពិភាក្សា​រឿង​បេះ​ដូង​ជា​មួយ​ “ក”​ ទៀត​ដែរ ។

ដូច​ជា​ព្រហ្ម​លិខិត​លេង​កំប្លែង “ក” ដើរ​ថយ​ក្រោយ​មួយ​ជំហាន​ឲ្យ​សម្ព័ន្ធ​ភាព​របស់​ខ្លួន “ខ” បែរ​ជា​ដើរ​ចូល​មក​មួយ​ជំហាន​បន្ថែម​កាន់​តែ​ជិត ។ នៅ​ពេល​ “ក” គេច​វេស​​ការ​លើក​យក​ប្រធាន​បទ​បេះ​ដូង​មក​ពិភាក្សា “ខ” តែង​សុំ​យោបល់​ពី​ “ក” ទាក់​ទង​នឹង​បញ្ហា​បេះ​ដូង​ជា​និច្ច ។

ចុង​ក្រោយ​បង្អស់ “ខ” បាន​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​មួយ​ថា គេ​នឹង​អភិវឌ្ឍន៍​សម្ព័ន្ធ​ភាព​រវាង​ “គ” ឲ្យ​ឈាន​ដើរ​ទៅ​ក្នុង​ទិស​ដៅ​ស្នេហា គេ​នឹង​​​ទទួល​យក​ “គ” មក​ធ្វើ​ជា​ស្នេហា​របស់​គេ ។ ក្រោយ​ពេល​បាន​ដឹង​ពី​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់ “ខ” ហើយ “ក”​ បាន​បង្ហាញ​ការពិត​ចេញ​ពី​ចិត្ត​មួយ​ផ្នែក​ប្រាប់ “ខ” ថា គេ​ចូល​រួម​ត្រេក​អរ​ផងដែល​នៅ​ទី​បំផុត “ខ” បាន​សម្រេច​ជ្រើស​ផ្លូវ​ណា​មួយ គេ​ដឹង​ខ្លួន​ថា​ មិន​អាច​ធ្វើ​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​បេះ​ដូង​ដ៏​ល្អបាន​ទេ តែ​គេអាច​ធ្វើ​ជា​ទទួល​ស្តាប់ និង ជា​មិត្ត​ល្អ​របស់​ “ខ” ជានិច្ច ។

ការ​ពិត​ក្នុង​បេះ​ដូង​​មួយ​ចំណែក​ទៀត​ដែល​ “ក” មិន​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ “ខ” ដឹង​បាន​គឺ (ខ្ញុំ​​សូម​អរគុណ​អ្នក​ខ្លាំង​ណាស់​ ដែល​ទី​បំផុត​អ្នក​បាន​ដក​ហូត​ដំណែង​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​បេះ​ដូង​នេះ​ចេញ​ពី​ខ្ញុំ​ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំ​ទោស​ផងដែល​ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​មិន​ស្មោះ​ចំពោះ​មិត្ត​ភាព​ដែល​អ្នក​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំ​ទោស​ផង​ចំពោះ​ស្នេហា​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ចំពោះ​អ្នក ខ្ញុំ​សុំ​ទោស​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ឃាត់​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​មិន​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​អ្នក មិន​អាច​លុប​ស្នេហា​ដែលមាន​ចំពោះ​អ្នក​ចេញ​ពី​បេះ​ដូងបាន តែ​ខ្ញុំ​សូម​សន្យា​ថា​នឹង​ព្យាយា​ថែរក្សា​មិត្ត​ភាព​របស់​យើង​ឲ្យ​យូរ​អង្វែរ​បំផុត​​តាម​ដែល​បេះ​ដូង​ខ្ញុំ​អាច​ទ្រាំទ្រ​ទទួល​ការ​ឈឺចាប់​បាន ការ​ឈឺ​ចាប់​ដែល​បេះ​ដូង​មួយ​នេះ​រក្សា​ទុក​ចិត្ត​ស្នេហ៍​តែ​ម្នាក់​ឯង) ៕

Short Fic: “Don’t Leave Me”

Sunday, August 17th, 2008

By VphotO៚

“កុំ​ទៅបាន​ទេ?…” ខ្ញុំ​​​ឃាត់​គេ​ទាំង​សំឡេង​ខ្សាវ​ៗ ព្រោះនៅ​ពេល​នេះ​រាង​កាយ​ខ្ញុំ​ល្វើយ​​ខ្លាំង​ណាស់​ ​ប្រហែល​មក​ពី​គ្រុន​សន្ធំ​ព្រោះ​តែដើរ​ហាល​ភ្លៀង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ល្ងាច​​ហើយ ។

“….” គេ​ដើរ​បែរ​ខ្នង​ដាក់​ខ្ញុំ​​រហូត​ដល់​មាត់​ទ្វារ មុន​ពេល​ទាញ​​ទ្វារបើក​​ចេញ​​ទៅ គេ​បានងាក​មក​មើល​​មុខ​ខ្ញុំ​ហើយ​ញញឹម​ដាក់​ខ្ញុំ​ម្តង​ទៀត ។

“កុំ … កុំ​អី កុំ​ទៅ​អី…” ទោះ​ប្រឹង​ស្រែកខ្លាំង​ប៉ុនណា​ ក៏​គេ​មិន​អាចឮ​បាន​ដែរ ព្រោះ​ពេល​នេះ​សូម្បី​តែ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ ក៏មិន​ឮ​សំឡេង​ខ្លួន​ឯ​ង​ដែរ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ឮ​គឺ​សំឡេង​បិទ​ទ្វារ​ ដែល​វា​ខ្ទរ​ពេញ​ត្រចៀក​ខ្ញុំ​នៅ​ពេល​នេះ ត្របក​ភ្នែក​របស់​ខ្ញុំ​​បើក​លែង​រួច​ហើយ ប្រហែល​ជា​ថ្នាំ​ផ្តាសាយ​កំពុង​​បញ្ចេញ​ឫទ្ធិ ។

——————————

“ក្រោក​ឡើង…​អ្នក​គ្រូ​អី​ក៏​ស្ពឹក​ម៉្លេះ!…” សុធី វា​ជា​សំឡេងរបស់​សុធី​ ខ្ញុំ​ប្រឹង​បើក​ភ្នែក​​ពត់​ដៃ​ពត់​ខ្លួន​ បណ្តេញ​ភាព​ស្ពឹក​ស្រពន់​បណ្តាល​មក​ពី​ការ​គេង​មិន​​ស្រួល​បួល ។

“ថ្ងៃ​នេះ​អត់​បង្រៀន​ពេល​ព្រឹក​ទេ…សុំ​គេង​បន្តិច​ទៀត​សិន” ក្រោយ​ពេល​បើក​​ភ្នែក​ល្មម​ឲ្យ​ប្រាកដ​ក្នុង​ចិត្ត​ថា​ជា​សុធី​ហើយ ខ្ញុំ​ក៏​ប្រញាប់​បិទ​ភ្នែក​ហើយគេង​បន្ត​ ព្រោះ​មិន​ទាន់​អស់​ងងុយ​នៅ​ឡើយ ។  (more…)

រឿង​ខ្លី — “ផ្ញើ​”ទុក​សិន —

Sunday, August 10th, 2008

by VphoTO៚

គូ​សង្សារ​មួយ​គូ​ទើប​បាន​ផ្លាស់​​មក​រស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ក្រោយ​ពេល​ចំណាយ​ពេល​សន្សំ​ប្រាក់​ជិតបី​​ឆ្នាំដើម្បី​ទិញ​​​​ផ្ទះ​ចាស់តូច​មួយ​នៅ​ជាយ​ក្រុង​ ។

ក្រោយ​ពេល​ជញ្ជូន​​ឥវ៉ាន់​ដាក់​ក្នុង​ផ្ទះ​ថ្មី​រួច​រាល់​ហើយ សុធា បាន​ដើរ​ចូល​ក្នុង​ផ្ទះ និង​​ទាញ​ទ្វារ​បិទ ព្រមទាំង​និយាយ​ទៅ​កាន់​ រ៉ាវី ជា​សង្សារ​ថា “យើង​គិត​សម្អាត​បន្ទប់​គេង​មុន​គេ ព្រោះ​អិ…………”

សុធា មិន​អាច​និយាយ​បន្ត​បាន ព្រោះ​បបូរ​មាត់​របស់​គេ​ត្រូវ​បាន​​ (more…)

រឿង​ខ្លី “Memory” (តចប់)

Friday, July 4th, 2008

អាន Memory 1 អាន Memory 2 អាន​ Memory 3

Memory (តចប់)

… មួយ​សន្ទុះ​ក្រោយម​ក​ មិត្ត​ភ័ក្ត​ទាំង​ពី​រ​នាក់​ដែល​មេ​ហៅ​ទៅ​និយាយ​ខាង​ក្រៅ​បាន​ដើរ​ចូល​មក​ក្នុង​បន្ទប់​វិញ ។

“មេ​ប្រាប់​ថា …​ ស្អែក​គាត់​ជប់លៀង​ឲ្យ​វីរិយា​ឯង នៅ​ហាង​ – - – ផ្លូវ​មុនីវង្ស ចាំ​បាន​ទេ​? ហាង​ដែល​យើង​ធ្លាប់​ទៅ​ញ៉ាំ​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​ជាមួយ​គាត់​កាល​ពី​ចុះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​លើក​មុន​នោះ?” មិត្ត​ម្នាក់​គេ​ប្រាប់​ខ្ញុំ

“ចាំ​បាន​តើហ៍ ហាង​ហ្នឹង​ មេ​ សសើរ​ថា​ធ្វើ​តៅហ៊ូ​​ឆ្ងាញ់​ហ្នឹង​អ្ហេ?” ខ្ញុំ​តប​គេ​វិញ

“បងៗ ​ថ្ងៃ​ត្រង់​ ឬ ល្ងាច? ខ្ញុំ​ដូច​ជា​ឮ​ថា​ ថ្ងៃ​ត្រង់​” មិត្ត​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​ចេញ​ទៅ​ជាមួយ​គ្នា​អម្បាញ់​មិញ​សួរ​បញ្ជាក់

“ដល់​ហើយ​យើង… មើល៍វីរិយា​ជួយ​ប្រែ​ខ្ញុំ​បន្តិច​មើល មេ​គាត់​ថា ‘Dinner’ ប្រែ​ថា​ម៉េច? ” មិត្ត​ម្នាក់ដែល​ប្រាប់​ខ្ញុំ​មុន​នេះ​ឆ្លើយ

“six twenty ok?” មេ​ខ្ញុំ​គាត់​បែរ​មក​បញ្ជាក់ ប្រាប់​មិត្ត​ខ្ញុំ​ដែល​កំពុង​ប្រកែក​គ្នា

(​ប្រហែល​ជា​មេ​គាត់​ឮ​ថា​ពួក​យើង​កំពុង​ប្រកែក​គ្នា​រឿង​ពេល​វេលា​ហើយ​បាន​ជា​គាត់បញ្ជាក់​បន្ថែម…នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យូរ​ៗ​ស្តាប់​យើង​និយាយ​បាន​ច្រើន​ណាស់ ចង់​និយាយ​ដើម​មិន​បាន​ទេ គាត់​កាត់​យល់​បាន​ … ហេហេហេ​ គេ​មិន​ទាន់​ថា​ឲ្យ​ផង បរិហា​រខ្លួន​ឯង​មុន​ទៅ​ហើយ​ថា​ជា​កូន​ចៅ​​ចូល​ចិត្ត​និយាយ​ដើម​មេ….)

…អ្ហេ!!! តែ​គាត់​​មិន​មើល​មុខ​ខ្ញុំ​ទេ មិន​សួរ​ថាទំនេ​រ​ឬទេ? ទៅ​បាន​ឬ​អត់​? ក៏​មិន​សួរ​ដែរ នេះ​គាត់​កំពុងគិត​ស្អី​គាត់ហ្នឹង ខ្ញុំ​មិន​យល់​ទេ … ណ្ហើយ! មិន​ចង់​គិត​ច្រើន​ទេ ខ្ជិល​ណាស់​ខ្ញុំ​ ខ្ជិល​ឈឺ​ក្បាល… (តែ​នៅ​តែ​លួច​គិត​តិច​ៗ​ដដែល​ហ្នឹង​)

ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ ខ្ញុំ​ដូច​ជា​មិន​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​កើត​ជា​ប្រយោជន៍​សោះ មាន​តែ​អង្គុយ​គិត​វែង​គិត​ខ្លី ពី​នេះ​បន្តិច​ពីនោះ​បន្តិច​ ។ ​ពេល​វេលា​​ហាក់​មិន​ប្រណី​សោះ​ឡើយ ដើរ​ទៅ​មុខ​លឿន​ដូច​ផ្លេក​បន្ទោលអញ្ចឹង​ មិន​ដឹង​ស្អី​ផង​ដល់​ម៉ោង​ចេញ​ទៅ​ផ្ទះស្រេច … នេះ​សរុប​បាន​​ថា​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់​បាត់​ទៅ​ហើយ នៅ​សល់​តែ​បួន​​ថ្ងៃ​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ…។
(more…)