Category Archives: [V]-writing

ស្រឡាញ់​៣បែប…

អាន​អត្ថបទមួយ​ Online គេ​សរសេរ​ទាក់ទង​រឿង​ស្រឡាញ់ យក​មក​គិត​លេង​ៗ​ឃើញ​ថា​ត្រូវ … ការសរសេររបស់ខ្ញុំ​ប្រហែល​ជាមិន​គ្រប់ដូច​អត្ថបទដើម​ទេ តែ​ធានាបាន​គោល​គំនិត … ការ​ស្រឡាញ់​មាន​បីបែប … 1-ស្រឡាញ់ចេញពីមាត់ (ពោល​ឲ្យ​ផុត​តែ​ពីមាត់ ចិត្ត​ពិត​មិន​ដឹង​មិន​យល់​ស្រឡាញ់​នឹង​ម៉េច​ទេ) ។ 2-​ស្រឡាញ់​ចេញ​ពីខួរក្បាល (ប្រើ​ហេតុ​ផល​ដើម្បី​ស្រឡាញ់ ស្រឡាញ់​ដើម្បី​ផល​ប្រយោជន៍ ស្រឡាញ់​ព្រោះ​សម​ហេតុ​ផល​នឹង​ស្រឡាញ់ ស្រឡាញ់​ព្រោះ​គួរ​ត្រូវតែ​ស្រឡាញ់ សម​នឹង​ស្រឡាញ់)  ។ 3- ស្រឡាញ់ចេញ​ពី​បេះដូង (អ្នក​ធ្លាប់មាន​ស្នេហា​ពិតជា​ដឹង​ ពេល​វា​ពើតៗ​ គ្មាន​ហេតុ​ផល តែ​កើត​ចេញ​ពីចិត្ត, មាន​ការនឹករលឹក​លាយ​លំ មាន​ការ​ហួងហែង មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ ចង់​នៅ​ក្បែរ​ ចង់​មើល​ថែរ ចង់​យក​អាសារ​ ចង់​ថ្នាក់ថ្នម ចង់​ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​សុខ និង​ចង់​រួម​ជីវិតជាំមួយ ចំណង់ទាំងនេះ​កើតមក​ដោយ​គ្មាន​ហេតុផល ព្រោះ​ចេញ​ពីបេះដូង អត់ចេះគិត … Continue reading

Posted in [V]-'s expression, [V]-LIVE ExpresS, [V]-action, [V]-writing | Leave a comment

hate to miss u…

why do i have to miss u? Why do i have to suffer from missing feeling? I really hate myself whenever i miss you like crazy, almost every night before i can close my eyes. Yeah, i never want to … Continue reading

Posted in [V]-'s expression, [V]-action, [V]-writing | Leave a comment

ព្រោះ​ពាក្យ​ថា​ស្រឡាញ់គឺ​ជា​ហេតុ​ផល​នៃ​ការ​​ស្រឡាញ់

អត្ថបទ​សរសេរលេង មិន​បាន​ព្រៀង​ទុក មិន​បាន​អាន​ឡើងវិញ មិន​បាន​កែ​អក្ខរាវិរុទ្ធ … កំហុស​ឆ្គង​ពាក្យ​ពេចន៍ ឬអត្ថន័យ​អាច​កើតមាន​ច្រើ​ន​រាប់​មិនអស់ -  អាន​ហើយ​អា​ច​មិន​យល់ ឬ​ ខាត​ពេល​វេលា! ស្រឡាញ់​មនុស្ស​ម្នាក់​ពិត​ជា​ពិបាក​ណាស់ ហើយបើ​ស្រឡាញ់មនុស្ស​ម្នាក់ដែល​គេ​មិន​ដឹង​រវល់​ពី​យើង​វា​រឹតតែពិបាក​ជាង​ហ្នឹងទៅទៀត តែ​ទោះជា​យ៉ាងនេះក្តី​​វា​នៅ​គ្រាន់​បើ​ជា​ការដែល​យើងទៅ​ស្រឡាញ់មនុស្ស​ម្នាក់ដែរ​ស្អប់​យើង​ដែរ ។ ថា​មិន​ស្រឡាញ់​តប​វិញ​ក៏​ហីទៅ​ចុះ ថា​មិន​រវីរវល់​ ឬ​មិន​យក​ភ្នែក​មើល​ក៏​មិន​អីដែរ ធ្វើម៉េច​ជាកម្ម​របស់​អ្នក​ដែល​ទៅ​ស្រឡាញ់​គេ​តែ​ម្ខាង តែ​បន្ថែម​ពីលើនោះទៀត​គឺ​ទៅ​ស្រឡាញ់​ប៉ះ​ចំ​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ស្អប់ ឬ​តាំង​ខ្លួន​ជា​សត្រូវ​ខ្លួន​ទៅវិញ ។

Posted in [V]-idea, [V]-this & That, [V]-writing | 8 Comments

[good memory]

- PrivatE – អតីតកាល​ត្រូវបាន​គេចាត់ទុក​ថា​ជា​មេរៀន​សម្រាប់​ការអនុវត្ត​របស់​បច្ចុប្បន្នកាល និង​ជា​ប្រើ​ទុក​ជាការគ្រោង​ប៉ាន់​របស់​អនាគត​កាល ។ ការចង​ចាំ​សម្រាប់​ខ្ញុំបែងជា​ពីរ​ប្រភេទធំៗ ទីមួយ​គឺ​ចាំ​រឿង​អតីកាល​ដែល​ល្អ និង​ទីពីរ​គឺ​រឿងមិន​ល្អ ។ រឿង​មិន​ល្អ មែន​ទែនទៅ មិន​បាន​ចង់​ចង​ចាំ​វាទេ ចង់​តែ​ឲ្យ​វា​រលប់ទៅ​ឲ្យ​បាត់ទៅ គ្រាន់តែ​តែ​យល់ ស្គាល់​ទុក​ជា​មេរៀន​ទៅ​សម្រាប់​ជីវិត​ទៅ​វា​បាន​ហើយ​ មិន​ចាំ​បាច់​ចាំឲ្យ​មាន​ការចងចាំ​លម្អិត​អំពីវា​ទេ ។ ត្បិត​តែ​រឿយ​ៗ គិត​អញ្ចឹង​មែន តែ​មែនទែនទៅ រឿងមួយ​ចំនួនធំ នៅក្នុង​ការចងចាំ​របស់ខ្ញុំ​ទាំង​ល្អ និង​ទាំងមិន​ល្អ វា​មិន​បាន​បាត់ទៅណា​ឡើយ ។ ការ​ចង់ចាំ​ល្អ​ៗ​ ឬ​ អតីតកាល​ល្អៗវិញ ខ្ញុំ​តែង​ចង់​ចងចាំ​វា​ទុក​ឲ្យបាន​យូរ​ៗ មិន​ចង់​ឲ្យ​វា​រលត់បាន​ពី​ការ​ចងចាំ​របស់​ខ្ញុំ​ឡើយ ចង់​ចាំ​វា​ទុក​រហូត​ដល់ថ្ងៃចុង​ក្រោយ​នេះ​ជីវិត ។ មាន​វិធីជា​ច្រើន​ ដែល​ខ្ញុំ​ ឬ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ផ្សេងទៀត​បាន​ធ្វើ ដើម្បី​រក្សាទុក​ការ​ចង​ចាំ​ល្អ​ៗ​របស់ខ្លួន មាន​ដូច​ជា​ការ​សរសេរកំណត់​ហេតុ ការ​ថត​រូប​ថត ការ​ថត​វីដេអូ … Continue reading

Posted in [V]-'s expression, [V]-writing | Comments Off

បរិយាយ​ឆ្នាំ​ថ្មី…ពី ckvirya.com(net)

សួស្តីបង​ប្អូន​មិត្ត​ភ័ក្ត​អ្នក​ Blog ទាំង​ឡាយ! មួយ​ឆ្នាំ​បាន​កន្លង​ផុត​ទៅហើយ អាយុ​កាល​ការ​បង្កើត​ Blog របស់​ខ្ញុំ​វា​ក៏កើន​ឡើង​មួយ​ឆ្នាំ​ថែម​ទៀតដែរ ថ្ងៃនេះ​សុំ​ធ្វើ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍ ឬ​រំលឹក​អានុស្សារីយ៍ Blog បន្តិច ។ ខ្ញុំ​បង្កើត​ Blog ដំបូងក្នុង​ខ្ទង់​ឆ្នាំ ២០០៦ ចន្លោះ​ខែ មីនា មេសា​នេះ​ឯង ។​ តែ​កាល​នោះ​មិនមែន​ប្រើ​ Hosting ឬ Domain Name ខ្លួនឯង​ទេ គឺ​នៅ​ក្រោម​ដំបូល Blogsome ដែល​គេ​យក​បច្ចេក​វិទ្យា​របស់ WordPress មក​ប្រើ​ដែរ ។ រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ Blog ចាស់​របស់​ខ្ញុំ​នោះ​ នៅ​អាច​ចូលបាន​នៅ​ឡើយ តែខ្ញុំ​ដាក់​ត្រឹម Link មក​ Address … Continue reading

Posted in [V]-'s expression, [V]-writing | 2 Comments

រឿង​ខ្លី! «អហោសិកម្ម»

តួ​អង្គ​ក្នុង​អត្ថ​បទបាន​កើត​ឡើង​ពី​ការ​ប្រឌិតទាំង​ស្រុង មិន​មែន​ជា​រឿង​ពិត​កើត​មាន​ឡើង​ឡើយ​ ដូច្នេះ​បើ​បាន​អាន​ហើយ មាន​រឿង​ស្រដៀង ឬប្រហែល​ សូម​មេត្តា​ខន្តី​អភ័យទោស ហើយ​សូម​កុំ​រើស​យក​ទៅ​ដាក់ខ្លួន នាំ​មិន​សប្បាយចិត្ត​ឥត​អំពើ (ខ្ញុំ​សុំ​ប្រើ​សិទ្ធិ​ក្នុ​ង​ការបញ្ចេញ​មតិ ឬយោបល់ ដែល​មិន​មាន​ប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិ​អ្នកដទៃ!) ជា​ភាគ​(បញ្ចប់)! ​រឿង​ខ្លី ​ក្រោម​ចំណង​ជើង​ថា រឿង​ខ្លី «ខ្ញុំចាញ់​បោក​គេ?» សុំ​មិន​សង្ខេប​សាច់​រឿងមុន​ទេ (បើ​ចង់តភាគ​ទៅ​អាន​ភាគ​ចាស់​សិន​ចុះ) អហោសិកម្ម អៈ–   បា.  ( ន. )  កម្ម​ដែល​គ្រាន់​តែ​មាន​ហើយ​ចេញ​ឲ្យ​ផល​មិន​កើត គឺ​កម្ម​ដែល​រលុប​រលាយ​សោះសូន្យ​ទទេ​ទៅ ព្រោះ​កម្ម​ឯ​ទៀត​ណា​មួយ​ចេញ​ឲ្យ​ផល​បំបិទ​ផ្លូវ​ផ្តាច់​មុខ, កម្ម​ដែល​អស់​កម្លាំង​ឬ​អស់​អំណាច​ឲ្យ​ផល​ពុំ​កើត​… ។ ព. ប្រ. ដំណើរ​អស់​កម្ម​ពៀរ​នឹង​គ្នា​ឬ​អស់​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​រាប់​រក​គ្នា​ត្រឹម​ប៉ុណ្ណោះ លែង​មាន​ត​ទៅ​ទៀត : គេ​ហើយ​និង​ខ្ញុំ​ជា​អហោសិ​កម្ម​ទៅ​ហើយ; សូម​ឲ្យ​ជា​អហោសិ​កម្ម​ត្រឹម​ណឹង​ទៅ​ចុះ ! អ្វី​ៗ​វា​មិន​ខុស​ឆ្ងាយ​ពី​ការ​គិត​របស់​ខ្ញុំ​ឡើយ! បន្ទាប់​ពី​គេ​បាន​ដឹង​រឿង​រ៉ាវ​ទាក់ទង​ការ​គិត​របស់ខ្ញុំ​រឿង​លុយ​កាក់​ ថាខ្ញុំ​គិត​យ៉ាងណា​នោះហើយ​ … Continue reading

Posted in [V]-'s expression, [V]-action, [V]-entertain, [V]-writing | Leave a comment

រឿង​ខ្លី «ខ្ញុំចាញ់​បោក​គេ?»

តួ​អង្គ​ក្នុង​អត្ថ​បទបាន​កើត​ឡើង​ពី​ការ​ប្រឌិតទាំង​ស្រុង មិន​មែន​ជា​រឿង​ពិត​កើត​មាន​ឡើង​ឡើយ​ ដូច្នេះ​បើ​បាន​អាន​ហើយ មាន​រឿង​ស្រដៀង ឬប្រហែល​ សូម​មេត្តា​ខន្តី​អភ័យទោស ហើយ​សូម​កុំ​រើស​យក​ទៅ​ដាក់ខ្លួន នាំ​មិន​សប្បាយចិត្ត​ឥត​អំពើរ (ខ្ញុំ​សុំ​ប្រើ​សិទ្ធិ​ក្នុ​ង​ការបញ្ចេញ​មតិ ឬយោបល់ ដែល​មិន​មាន​ប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិ​អ្នកដទៃ!) កាល​ពី​ច្រើន​ឆ្នាំ​មុន… មក​ដល់​ពេល​នេះ​អ្វី​ៗ​វា​ដូច​បង្ហាញ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ឃើញ​កាន់​តែ​ច្បាស់​ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​គេច​វេស​មិន​គិត វាបាន​កំពុង​បង្ហាញ​ខ្លួន​ឲ្យ​ច្បាស់​បន្តិច​ម្តង​ៗ ថា​ការពិត​វា​គឺ​ជា​អ្វី​ដែលខ្ញុំ​គេច​វេស ។ បាន​ត្រឹម​តែ​ភាវនាថា ខ្ញុំ​មិន​បាន​ចាញ់​បោក​គេទេ …. ថ្ងៃ​មួយ​ខ្ញុំ​និង​មិត្ត​ដ៏​ជិត​ស្និទ្ធ​ម្នាក់​មាន​រឿង​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា យើង​បានខំ​ស្វែង​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​​ដែរ ហើយ​ក៏បាន​មក​ដល់​ផ្លូវ​បំបែក​មួយ ជាដំណោះ​ស្រាយ​ល្អបំផុត​សម្រាប់​យើង គឺ​ការបញ្ចប់​មិត្ត​ភាព​ដ៏ជិត​ស្និទ្ធ ។ មុន​នឹង​ឈាន​ជើង​ដើរ​បែក​ផ្លូវ​គ្នា​ គេ​បាន​សំណូម​ពរ​ខ្ញុំ​មួយរឿង​តាម​រយៈអ៊ីម៉ែល

Posted in [V]-'s expression, [V]-writing | Comments Off

Happy V’s Day 2010

updated February 14, 2010 ថ្ងៃ​បុណ្យ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់…ទោះ​វា​វប្បធម៌​លោក​ខាង​លិច​ក៏​ដោយ​ចុះ បើ​យើង​នាំ​យក​តែចំណុច​ល្អ​ៗ​មក​ទុក វា​មិន​ខុសទេ… ឃើញ​ថា​ឆ្នាំនេះ នៅ តាម​សាលា​រៀន​ គ្រឹះស្ថាន​អប់រំនានា ខំ​ប្រឹង​ណែនាំ​ពី​ចំណុច​ល្អ​នៃ ថ្ងៃបុណ្យនៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់​នេះ ដោយ​ព្យាយាម​កែប្រែ​ពាក្យថា បុណ្យសង្សារ​ មក​ជា​ពាក្យ​ថា បុណ្យ​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់វិញ ហើយ​បន្ថែម​ពី​លើ​នោះ​ទៀត មាន​ការ​ពន្យល់ណែនាំ​ឲ្យ​យល់​ថា មិនមែនជា​តែ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ រវាង​សង្សារ​ ឬ​ប្តី​ប្រពន្ធ​នោះទេ តែ​វា​ជា​ក្តី​ស្រឡាញ់ទូទៅ ឲ្យ​តែ​ពាក្យ​ថា​ស្រឡាញ់គឺ​យើងអាច​រំលឹក​ និង​សម្តែង​ចេញ​បាន​ទាំងអស់ ដែល​នៅ​ក្នុងនោះគេបាន​ព្យាយាមសង្កត់​លើ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ក្នុង​រង្វង់​គ្រួសារ ឪពុក​ម្តាយ​បង​ប្អូន​ជា​​ចម្បង ។ . ច្នេះ​នៅ​ក្នុងឱកាស​បុណ្យ​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់នេះ​ដែរ ខ្ញុំ​ក៏​សុំ​រំលឹក​នឹក​ដល់​ក្តី​ស្រឡាញ់​ទាំង​ឡាយ​ ដែល​ខ្ញុំ​មាន ​មាន​ចំពោះ​ខ្ញុំ និងក្តី​ស្រឡាញ់​ទាំង​អស់​ក្នុង​លោកនេះ ។ ក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ខ្ញុំមាន ច្រើន​លើស​លុប មិនអាច​ប្រៀប​ធៀប​នឹង​ក្តី​ស្រឡាញ់ណា​ទាំងអស់ គឺ​ក្តី​ស្រឡាញ់ចំពោះ​ម៉ាក់ … Continue reading

Posted in [V]-action, [V]-entertain, [V]-idea, [V]-interested, [V]-photo (Gallery), [V]-share, [V]-this & That, [V]-writing | Leave a comment

រឿង​ខ្លី “សំណព្វចិត្ត”

មិនមែន ជារឿងដែលខ្ញុំតែងដោយខ្លួនឯងទេ តែជារឿងដែលខ្ញុំបានអាន ជារឿងដែលនិពន្ធប្រើសិល្បវិធី​តែងដែលខ្ញុំចូលចិត្ត គឺជារឿងខ្លី ហើយអ្នកនិពន្ធប្រើវិធីសាស្ត្រ ឬសិល្បវិធីមួយបែបក្នុងការនិពន្ធរឿងខ្លី ដែលឲ្យអ្នកអានជាប់ចិត្ត មិនងាយនឹងបំភ្លេចបាន (បើទោះជាលួចជេរអ្នកនិពន្ធបន្តិចក៏ដោយចុះ) ។ សិល្បវិធីដែលថានោះ ខ្ញុំនឹងបកស្រាយនៅខាងចុងសាច់រឿង ។ . សុំដំណាលរឿងបែបសង្ខេបៗ គឺរឿងដើមរបស់គេនោះខ្លីណាស់ទៅហើយ តែខ្ញុំមិនចង់ធ្វើការបកប្រែទេ គឺយកមកដំណាលបន្តចុះ ដោយព្យាយាមរក្សាសាច់រឿងឲ្យបានល្អបំផុតតាមដែលសមត្ថភាពអាចធ្វើ ទៅរួច ។ … .. . រឿងដំណាលថា ក ជានិសិ្សតនៃសាកលវិទ្យាល័យមួយនៅទីក្រុងធំ ។ ក ចេញមកពីគ្រួសារដែលមានវបត្តិផ្ទៃក្នុង គឺខ្វះភាពកក់ក្តៅ ព្រោះឪពុកម្តាយគេបានលែងលះគ្នា ហើយបានបោះបង់រូបគេឲ្យអណ្តែតត្រសែត តស៊ូនឹងជីវិតដើម្បីបានរៀនសូត្រ តែម្នាក់ឯង ។ .. .. ដូច្នេះលុយកាក់ … Continue reading

Posted in [V]-interested, [V]-writing | Tagged , | Leave a comment

bye 2009 & hi 2010

ពេល​វេលា​ពីមួយ​វិនាទីទៅ​មួយវិនាទី​ រឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​បាន​កើត​ឡើង​ លើ​មនុស្ស​យើង​ម្នាក់ៗ​ផ្សេង​ៗគ្នា ហើយ​បើសរុប​ទៅជា​មួយនាទី មួយ​ម៉ោង មួយ​ថ្ងី មួយ​អាទិត្យ មួយ​ខែ និង​មួយ​ឆ្នាំ​ ខ្ញុំ​ជឿថា​គ្មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់ចាំ​អស់​ទេ ថា​មាន​រឿង​អីខ្លះ​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គេ ។ មាន​តែ​រឿង​ដែល​សំខាន់ៗ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​វា​ដិត​នៅជាប់ក្នុង​ការចងចាំរបស់យើង ។​​ ពិសេស​ជាង​នេះ​ទៅទៀត មនុស្ស​យើងគឺ​តែងតែទទួលបាននូវ​អ្វី​ដែល​ផ្ទុយ​ពីការចង់បាន​របស់ខ្លួន ដូចជា​រឿងដែល​កើតឡើង​មួយ​រយៈពេល​ពីមួយ​វិនាទីទៅមួយវិនាទីអញ្ចឹងដែរ មាន​រឿងខ្លះ​យើង​ប្រាថ្នា​ចង់​ឲ្យ​ភ្លេច តែ​វា​ត្រឡប់ទៅជាចាំមិន​ព្រម​ភ្លេច ហើយមាន​រឿង​ខ្លួន​យើង​ចង់ចាំ (ជាពិសេស​រឿង​មើល​មេរៀន ហេហេហេ) វា​បែរជា​ភ្លេច​ងាយ​ជាង​ស្អីទៅទៀត ។ ខ្លួន​ខ្ញុំ​ក៏អញ្ចឹង​ រយៈពេល​ ៣៦៥ថ្ងៃ​កន្លង​ទៅ​ថ្មី​ៗ ឬ​ហៅជាភាសាមួយទៀតថា​ ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅនេះ មាន​រឿងជាច្រើន​កើត​ឡើង​ក្នុងជីវិត ដោយមិន​បាច់​រ៉ាយរ៉ាប់ទេគឺ​វា​មាន​ទាំង​ពីរ​ប្រភេទហ្នឹងគឺ ល្អ នឹង​អាក្រក់ ។ តែសរុប​ឲ្យ​ខ្លីខ្ញុំ​ថា មាន​រឿង​ល្អ​កើត​ឡើង​ច្រើនជាង​រឿងអាក្រក់ ក្នុង​នោះមាន​ជាអាទិដូចជា បញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ​ដែលខ្ញុំ​រៀន​អស់ពេល ៦​ឆ្នាំហើយ​ដោយ​ត្រដាបត្រដួស … Continue reading

Posted in [V]-idea, [V]-writing | 4 Comments

ផ្លូវ​បួស

ធ្លាប់​ឃើញ​ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច​ ចុះកិច្ច​សន្យា​ជាមួយ​ក្រុម​ហ៊ុន​មួយ​រឿង​ ការសាងសង់​រថភ្លើងអាកាសនៅ​ភ្នំពេញ  ហើយ​បើ​តាម​ចាំបាន​គម្រោង​នេះ នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ដំណើរ​ការ​នៅ​ឆ្នាំ ២០១៤ (មិនមែន​ផ្តើម​ប្រើ​ប្រាស់ទេគឺ​ផ្តើម​សាងសង់) បច្ចុប្បន្នកាល​ប្រហែល​គេ​កំពុង​សិក្សា​លម្អិត … សេវា​​ជឹកជញ្ជូន​សាធារណៈដូចជា​ពិបាក​ធ្វើ​បន្តិច​នៅ​ភ្នំពេញ កាល​ពីឡាន​ក្រុង​នោះ​បរាជ័យ​ម្តងទៅហើយ… វាមាន​កត្តា​ច្រើន​ណាស់​ តែ​ក្នុងនោះ​ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​មួយ គឺ​”ចិញ្ចើម​ផ្លូវ” ដែលជាចំណែក​មួយ​ជម្រុញ​ឲ្យ​រឿង​នេះ​អាន​ឈាន​ទៅ​មុខ​បាន ។ តាម​បទពិសោធន៍កន្លងដែល​ធ្លាប់​បាន​ទៅ​ឃើញ​ស្រុក​គេដែល​ធ្វើ​រឿង​នេះ​បាន គឺ​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ចិញ្ចើម​ថ្នល់ដែល​អាច​ឲ្យ​អ្នក​ដំណើរ​ដើរ​បាន ព្រោះឡាន​ក្រុង​ក្តី រទេះ​ភ្លើង​ក្តី វា​មិនអាច​ជូន​អ្នក​ដំណើរ​គ្រប់​គ្នា​ទៅ​ដល់​មុខ​ផ្ទះគេ​ទេ ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​ដើរ​បន្ត​ពី​ចំណត​ឡាន​នោះ​ទៅ​ផ្ទះ ។ “ផ្ឡូវ​បួស” (និយមន័យ៖ ផ្លូវ​ត្រូវបាន​គេ​កោចិញ្ចើម​អស់ ដូចលោក​សង្ឃង «ប្អូន​ជីដូនមួយ​ខ្ញុំ​មិនដឹង​ជា​ទៅបាន​ពាក្យ​ពីណា តែ​ត្រូវ​ផន់វាមែន»… នៅភ្នំពេញ​ឃើញ​ថា​រឿង​នេះ​ដោះ​ស្រាយ​ពិបាកបន្តិចហើយរឿង​”ផ្ឡូវ​បួស” ដូច​កៀចក​អញ្ចឹង បាន​មួយ​រយៈហើយ​ក៏ត្រឡប់​មក​វិញ បើ​ថា​អ្នក​រក​ស៊ី​ដែល​ដាក់តាំង​របស់​ពេញ​នោះ​ទៅ​ហើយ មុខ​ផ្ទះឯកជន​ភាគច្រើន​សង់​សឹង​មក​ដល់​​ផ្លូវ (ផ្ទះ​ខ្ញុំជា​ដើម គ្រាន់តែ​ថា​ផ្លូវ​តូច​ខាង​ក្នុង​វា​មិន​សូវ​អី (ទុកចិញ្ចើម​ស្ទើរមួយម៉ែត្រ) ហើយ​ប្លង់​កម្មសិទ្ធ​កាត់ចែក​មក​អញ្ចឹង) ។ ឃើញមាន​ផ្ទះ​ខ្លះ​នៅផ្លូវ​ធំៗ … Continue reading

Posted in [V]-idea, [V]-interested, [V]-share, [V]-writing | Leave a comment

ប្រលោម​លោកខ្នាត​ខ្លី​ – “យប់​នេះ​កាល​ពី២៧​ឆ្នាំ​មុន​”

ទោះ​មិន​ស្គាល់គាត់​ក៏​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់គាត់ដែរ… វា​ដូចជា​សភាវគតិរបស់​​មនុស្ស​យើង​អញ្ចឹង…ទោះ​មិន​ស្គាល់​ក៏​ខ្ញុំ​គោរព​ គាត់​ដែរ… គិត​ទៅ​មនុស្ស​យើង​អញ្ចឹងមែន​ណ៎ មិន​ខុស​ព្រោះ​មិន​បាន​ធ្វើ​ មិន​ធ្វើ​គឺ​មិន​ខុស… ហើយគាត់​រឹត​តែ​គ្មាន​ថ្ងៃ​ធ្វើ​អ្វីខុស​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ក៏​ដូច​អ្នក​ដទៃទៀត​ដែរ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិ​ន​ស្គាល់គាត់ ហើយ​គាត់​ក៏​គ្មាន​ថ្ងៃ​ស្គាល់​ខ្ញុំ​ គឺ​យើង​មិន​ស្គាល់គ្នា … ចុះ​ម៉េច​បាន​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​ពីគាត់​ ព្រោះ​គាត់ជាមនុស្ស​សំខាន់​ក្នុងជីវិត​ខ្ញុំ គ្មាន​គាត់​ក៏​គ្មានខ្ញុំ​ តែ​​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​បើក​ភ្នែក​មើល​លោកនេះ រូបគាត់​បាន​ចាក​ចោល​លោក​នេះ​៦ខែមុន​នោះ​បាត់ទៅហើយ… គាត់គឺ​ …

Posted in [V]-writing | Comments Off

ចិត្តពីរ…

មនុស្ស​ពីរនាក់ចិត្ត​ពីរ​វា​ជា​រឿង​ធម្មតា ហើយ​មនុស្ស​ម្នាក់ចិត្ត​ពី​រ​ក៏ធម្មតា បើ​វា​ស្ថិត​នៅ​ពេល​វេលា​ពីរផ្សេង​គ្នា ព្រោះ​ចិត្ត​មនុស្ស​យើង​ប្រែ​ប្រួល​តាម​ពេល​វេលា​ តែ​អ្វី​ដែល​ពិបាក​សម្រាប់មនុស្ស​ម្នាក់ចិត្ត​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែមួយឯណេះ​ទេ ។ បើ​ស្រឡាញ់​របស់​ពីរ​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​គេ​ហៅ​ថា​សាវា ឬ​លោភ តែ​បើមាន​ចិត្ត​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​ក្នុង​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​នោះ​បាន​ហៅ​ថា​មហា​ពិបាក ។ នឹក​ឃើញ​ដល់បទ​ចម្រៀង​ម៉េង កែវពេជ្ជតាមួយ​បទ ចំណងជើងថា​ “បើ​អូន​ស្នេហ៍បង” មាន​វគ្គ​មួយ​ច្រៀងថា ចិត្ត​មួយ​ហាម​ឃាត់ ចិត្ត​មួយ​តវ៉ា  មាន​ទោស​ប៉ុណ្ណា បើ​ខ្ញុំ​​ស្នេហ៍បង … ជម្រើស​ចុង​ក្រោយ​ប្រសើរ​បំផុត​សម្រាប់​ខ្ញុំមាន​តែបណ្តោយ​ឲ្យ​ពេល​វេលាជាអ្នក​ដោះ​ស្រាយទៅ​ចុះ បើ​ចិត្ត​ណាមួយ​វាខ្លាំង​ជាង វា​ច្បាស់​ជា​ឈ្នះមិន​ខាន… សម្រាប់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​គឺ​ទ្រាំ​តាម​កម្ម​នៃ​មនុស្ស​ចិត្ត​ពីរ​ទៅ… ហេហេហេ (សើច​ចំអក​ព្រហ្មលិខិត​មួយ​សិន ពិបាក​ពេក​សើច​មួយ​ឲ្យ​ធូរ​ពោះ) ស្តាប់​បទ​ចម្រៀង​លម្ហែមួយ​បទ… [Audio clip: view full post to listen] «បើ​អូន​ស្នេហ៍បង» ម៉េង កែវពេជ្ជតា ផ្កាដុះ​លើ​ថ្ម ផ្កា​អ្នក​ក្រក្រី … Continue reading

Posted in [V]-entertain, [V]-idea, [V]-writing | 4 Comments

today’ shots “Apsara – Angkor #1″

[Audio clip: view full post to listen] អប្សរា​សក់​ខ្មៅ – សុង សេង​ហ៊ន

Posted in [V]-photo (Gallery), [V]-writing | 2 Comments

Fake Fact!

ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ… ខ្ញុំ​ធ្លាប់​មើល​កុន​មួយ​រឿង ចំណង​ជើង​ថា “Memory” អ្នក​និពន្ធ​បាន​លើក​ឃ្លា​ប្រយោគ​ចុង​ក្រោយ​រឿង​ថា “មាន​អ្នក​ចិត្ត​សាស្ត្រ​ម្នាក់​បានលើក​ឡើងថា ការពិត​ មាន​ពីរ​ប្រភេទ ប្រភេទ​ទីមួយ​ជា​ការពិត ពិត​ប្រាកដ ចំណែក​ការពិត​មួយ​ទៀត​ជា​ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ” សួរ​ថា​​បើ​វា​កន្លែង​ក្លាយ​ ហេតុ​អ្វី​បានជា​យើង​ហៅ​វា​ថា​ជា​ការពិត? ដែល​ហៅ​ថា ការពិត ​ព្រោះ​វា​​ជា​ការពិត​សម្រាប់​បុគ្គល​រូប​ណា​ ដែល​ទទួល​ស្គាល់ថា​វា​ជា​ការពិត ។ ការពិត​ក្លែង​ក្លាយ​នេះ ជា​ការពិត​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​បំផុត និងមាន​គុណវិបត្តិ​មហិមា។  ​បើ​វា​ក្លែង​ក្លាយ​ ហេតុ​អ្វី​គេ​ទទួល​យក​វា? ចម្លើយ​ងាយ​ហើយ​ខ្លី ពី​ព្រោះ​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​មាន​សេចក្តី​សុខ​បាន “ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់ និង​ជុំ​វិញ” ។

Posted in [V]-idea, [V]-interested, [V]-writing | 1 Comment